Misschien een beetje een vreemde vraag ter discussie.
In de kwartierstaat van veel Noordbrabanders (en Zuid-Brabanders en Antwerpenaars en...) komt Hendrik van Eynatten (1485 - 1544) voor. Hij stamt weer langs twee lijnen af van de graven van Leuven/hertogen van Brabant: een legale dochter Ida van Godfried I van Leuven en een bastaardzoon van Jan II van Brabant: Jan van Glymes, wiens nakomelingen ook heer van Bergen op Zoom werden.
Die hertogen voeren hun afkomst terug op Karel de Grote en dus op Pepijn van Herstal. Omdat een of meer van die hofmeiers met Merovingische prinsessen getrouwd waren, gaan sommigen zelfs terug tot ongeveer 70 na Chr. ergens in West-Falen. Àls het allemaal klopt, vind je in die laag dus zo'n 2 tot de macht 60 of meer voorouders, zoveel in elk geval als er nog nooit mensen op aarde hebben geleefd. (Zo zijn we dus allemaal familie).
Waar het mij om gaat, is dat Sophia van Eijnatten/Eynatten één van de zeven kinderen van Hendrik was. Hendrik was ridder van de Duitse Orde en Commandeur van de Commanderij Gemert van die orde. In die hoedanigheid mocht hij blijkbaar niet trouwen. Zijn kinderen kreeg hij allemaal bij Maria Jan Evertsdr van Haendel. In die tijd, toen de reformatie nog op gang moest komen, kon dat kennelijk. Zij worden blijkbaar om die reden nogal eens bastaarden genoemd, hoewel zij duidelijk wel erkend waren en de naam Van Eijnatten mochten dragen.
Zelf zou ik zeggen: een bastaard is een kind dat buiten een vaste relatie geboren wordt.
Anders vrees ik dat enige van mijn kleinkinderen, geboren binnen een samenlevingscontract, dus ook bastaarden zijn... Zo zie ik ze niet.