@Erna
Vooropgesteld, ik ben geen deskundige op het gebied van oud recht en zeker ook geen specialist op het gebied van Latijn. Na wat zoeken op internet denk ik dat het een standaardbepaling is die regelt hoe een schuldeiser wel of niet ten opzichte van de schuldenaar moet of kan optreden, met name in het geval er sprake is van een borg.
Stel: A leent van B, C staat borg voor A. Als A onverhoopt niet betaalt, kan de schuldeiser (B) dan meteen naar (borg) C stappen? Of moet schuldeiser (B) eerst alles in het werk gesteld hebben ten opzichte van de schuldenaar (A) voordat hij de borg (C) kan aanspreken? Wat er geregeld is, zou je moeten kunnen afleiden uit de geschreven tekst...
Ik ben op het internet "Beneficium ordinis seu excussionis" tegengekomen. Die bepaling maakt dat de schuldeiser eerst tot actie overgaat tegen de schuldenaar. En, in het geval er dan nog een deel van de schuld is blijven staan, de rest kan opeisen bij de borg.
Het is volgens mij bedoeld ter bescherming van de borg. Afwijking van de bepaling is mogelijk maar dan moet dat kennelijk expliciet in de akte vermeld worden, want in geval van afwijking kan de schuldeiser rechtstreeks de borg aanspreken.
De schuldeiser kan in dat geval onmiddellijk gerechtelijke stappen ondernemen tegen de borg als de hoofdschuldenaar in gebreke blijft, ook bijvoorbeeld als betaling of uitwinning tot aflossing van de schuld zou kunnen leiden.
Daaruit leid ik af dat een schuldeiser alles in het werk moet stellen om eerst verhaal te halen bij de schuldenaar.
Maar, als gezegd, ik ben geen expert. Ik ben dan ook benieuwd of er mensen zijn die hier meer over kunnen vertellen.