Viering feestdagen en rust op zondagen

Bedankt voor je vraag Marie, ik zie dat er nog niemand op jouw vraag gereageerd heeft. Ik kan me voorstellen dat de vraag wat te specifiek is, maar ik breng hem met deze reactie graag nog even onder de aandacht van onze doorgewinterde genealogen. Hopelijk is er onder onze trouwe forum-reageerders iemand die je met jouw vragen weer wat op weg kan helpen.

In oudere geboorteakten van de burgelijke stand staan, dat de aangever, meestal de vader, het kind gepresenteerd/getoond heeft. De vader ging dus met het kind in de arm naar het gemeentehuis. Maar dan hebben we het al over de 19e eeuw.

Dopen vonden in de kerk plaats, de pasgeborene werd hiervor in principe naar de kerk gebracht, meestal door de vader. Ik kan me herinneren dat ik dopen heb gezien die thuis plaatsvonden, dat stond dan in het doopboek genoteerd. Was men bang dat het kindje tijdens de bevalling kwam te overlijden, dan voerde de vroedvrouw een nooddoop uit. Het kindje werd dezelfde of de volgende dag dan nogmaals in de kerk gedoopt. De nooddoop was al geldig, maar voor het geval die niet helemaal goed volgens de regels plaatsgevonden had, vond nog een doop in de kerk plaats. Ik kan me niet herinneren dat ik ergens gezien heb dat de pastoor of dominee standaard naar het huis ging waar het kindje geboren was.

Op de website van Jef de Jager vind je veel informatie over rituelen en tradities: jefdejager.nl/ (opent in een nieuw tabblad)

Bedankt Dorethe, voor het antwoord. Het is fijn om dat te weten.

Groetjes

@Marie

Je vraagt je af of een kind dat in Bakel geboren werd dezelfde dag of de dag daarna in de buurstad gedoopt werd. Een kind diende altijd in de eigen parochie te worden gedoopt. Bakel was een eigen parochie waar ook Milheeze onder viel. Parochiegrenzen zijn niet altijd hetzelfde als gemeente of dorpsgrenzen, maar een in Bakel geboren kind zal altijd in de Bakelse kerk worden gedoopt.

Zondag was een rustdag, een dag waarop katholieken zich aan hun kerkelijke plichten konden wijden. Het bijwonen van de mis op zondag behoorde tot een van de vijf geboden van de kerk.

In Staats Brabant verplichtte het echtreglement dat men wettelijk voor de schepenen of voor de dominee van de Nederduits Gereformeerde Kerk moest trouwen. Katholieke huwelijken waren niet rechtsgeldig. De ondertrouw diende op zaterdag te gebeuren en dan volgden op de drie daaropvolgende zondagen de geboden of huwelijksafkondigingen. Pas als die alledrie onverhinderd waren geschied kom men trouwen. Men kon dus trouwen 15 dagen na de ondertrouw. Dat was op een zondag. De meesten zullen dat dan ook op die dag hebben gedaan.
Katholieken trouwden voor hun geloof ook voor de pastoor. Dat zal meestal op dezelfde dag zijn geweest.

Na 1811 (in delen van Limburg 1796) diende men te trouwen voor de Burgerlijke Stand.

Dank je Egbert,
Ik had al zo iets verwacht, maar toch triest dat de vader met het kind misschien toch wel ver weg moest om zijn kind aan te geven.
Vooral in die tijd toen er nog geen makkelijk vervoer was.

Nu snap ik ook waarom er op Zondag getrouwd werd.

Heel erg hartelijk bedankt.