De tekst van het reglement lijkt 17e eeuws. Sint Ambrosiusgilde?
Uit een proefschrift van Elena De Bacquer, Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte, Gent.
Het artikel van Van Autenboer waarnaar gerefereerd wordt niet kunnen vinden nog.
____
1.3 De Sint-Ambrosiusgilden in Brabant
Zoals we al zagen leende het oude hertogdom Brabant zich uitstekend voor een florerende bijenteelt. Brabant is dan ook de plek bij uitstek waar de traditie van de bijengilden vandaan komt en gefloreerd heeft. Wat aanvankelijk een nevenactiviteit van het boerenbedrijf was, werd later een ambacht met een netwerk waar bijna 100 gilden zich mee bezig hielden. Dit gebeurde in de tweede helft van de 17e eeuw maar vooral in de loop van de 18e eeuw. Van Autenboer wijdde een lang artikel aan de bijengilden in Brabant in de thema-editie over bijen van het tijdschrift Ons Heem uit 1984.69 Het merendeel van deze gilden verdween in de 19e eeuw nagenoeg volledig. Hun belang daalde in het licht van de stijgende suikerimport en hun verantwoordelijkheden werden overgenomen door overkoepelende organisaties die een groter gebied bestreken. Dit is volgens Van Autenboer het teken dat ze vooral van lokaal belang waren voor de lokale imkers, en het verenigingsleven slechts secundair was in deze bijzondere gilden. Net hierom onderscheidt hij dan ook twee soorten gilden. Aan de ene kant bijengilden die zich alleen om de bijenteelt bekommerden, en aan de andere kant verenigingen waar ook het recreatieve element van het boogschieten een plaats kreeg. Dit is geen zuiver thematische onderscheiding; ook hun oprichting verliep anders. De ‘zuivere’ bijengilden werden opgericht met toestemming van een lokale heer of bestuur, en de meer vrijetijdsgerichte gilde zochten hiervoor toelating aan de hoofdgilden in Leuven, van wie zij ook hun reglement ontvingen. Het zijn dan ook die laatste soort gilden die de tand des tijds beter doorstonden. De taken van de zuivere bijengilden werden namelijk gemakkelijker door regionale entiteiten overgenomen, waarbij de lokale camaraderie van de vrijetijdsvereniging moeilijk werd vervangen.70
Van Autenboer geeft in zijn artikel een status questionis over waar in Brabant zich allemaal bijengilden hebben bevonden. Ook Noord-Brabant betrekt hij hierbij. Hij somt hierbij een totaal van maar liefst 91 dorpen die een Sint-Ambrosiusgilde hadden op. Bij elk geeft hij ook een korte uitleg met hun begin- en einddatum en uitzonderlijke details, als die er zijn. Sommige van deze gilden bestaan heden ten dage nog.