Voorburg, Vught

Een vergelijkbare vraag is hier eerder langsgekomen.
Zie: bhic.nl/onderzoeken/forum/huize-voorburg (opent in een nieuw tabblad)

Het archief (of delen daarvan) van Huize Voorburg zijn 'beperkt opvraagbaar' in Den Bosch

erfgoedshertogenbosch.nl/ (opent in een nieuw tabblad)
denboschpubliek.hosting.deventit.net/detail.php?id=1460185877 (opent in een nieuw tabblad)

Zoeken in oude kranten, bijvooorbeeld via Delpher, of in rechtbankverslagen levert soms ook informatie op. Zo vond ik zelf voor twee personen een krantenbericht uit de Staatscourant, dat hij/zij bij vonnis van de arrondissementsrechtbank te Den Bosch onder curatele is gesteld. Met de informatie uit het krantenbericht kon ik het vonnis vinden, met daarin o.a. de bevindingen van de rechter die getuigen gehoord had en samen met een griffier op huisbezoek was geweest bij betrokkene. Een dag of 10 na het vonnis werd in elk geval één van de twee opgenomen in Voorburg. Ook al zijn de (medische) patiëntendossiers zelf niet openbaar, als er een vonnis van de rechtbank is, geeft dat wel wat informatie over de omstandigheden voor de opname. Deze vonnissen zijn hier bij BHIC te vinden.

Ik hoop dat u als kleinkind wel toestemming krijgt om het patiëntendossier in te zien (mits deze bewaard is gebleven). Succes!

In de aflevering van Verborgen Verleden over Frank Lammers is ivm met zijn oma, die ook in Voorburg was opgenomen, een aantal dossiers naar voren gekomen. Misschien dezelfde weg bewandelen. ? Eventueel info bij de omroep ?

Oh, er was nog zelfs meer over zijn overgrootvader.

Dat waren geen medische dossiers, maar staten/registers van opnames, zonder medische gegevens, die gewoon bij Erfgoed op te vragen zijn. Medische dossiers zijn onder geen beding bij Reinier van Arkel door familieleden/nabestaanden in te zien.

Die beslissing van de arrondissementsrechtbank m.b.t. de overgrootvader van Frank Lammers heeft volgens mij Erfgoed gewoon geleend van het BHIC,

Dat klopt helemaal, deze stukken zijn onderdeel van de rechterlijke archieven bij het BHIC.

Het is me overigens niet helemaal duidelijk. Ik heb naar aanleiding van deze thread de betreffende aflevering nog eens teruggekeken en wel het gesprek dat Frank Lammers in de kapel van Voorburg had met zijn neef en 95-jarige "ome Piet". Daaruit zou je afleiden dat er informatie uit het medische dossier van zijn oma toch beschikbaar is gekomen. Wat is het beleid van instelling Reinier van Arkel m.b.t. de openbaarheid van medische dossiers. Hoe beargumenteert deze instelling of familieleden/nabestaande wel of geen inzage krijgen in dergelijke dossiers? Graag zou ik daarover iets zien op haar website.

Hoi H. Ik heb een tijd terug gehad met Reinier van Arkel, ik kon helemaal geen informatie krijgen omdat er beroep gedaan wordt op beroepsgeheim

Niet alleen Reinier van Arkel. Het inzagerecht medische dossiers is vastgelegd in artikelen 7:458a en 7:458b van het Burgerlijk Wetboek en komt neer op: in principe geen inzage, tenzij zwaarwegend belang.

avghelpdeskzorg.nl/onderwerpen/recht-op-inzage/recht-op-inzage-dossier-overledene (opent in een nieuw tabblad)
knmg.nl/actueel/nieuws/nieuwsbericht/handreiking-inzagerecht-nabestaanden (opent in een nieuw tabblad)

Je kan echter nog wel proberen een (beperkte) reconstructie te maken met behulp van gegevens in de archieven die mogelijk wel beschikbaar zijn. Denk daarbij bijvoorbeeld aan:
- datum begin/einde opname
- opgenomen in welke instelling / afdeling
- doodsoorzaak (zgn. doodsbriefjes)
- notariële akten (bijv. onder curatele stelling)
- tekst op bidprentje
- documenten bewaard gebleven in de familie

Akten bij de burgerlijke stand en notariële akten kunnen heel soms verrassend informatie opleveren. Op deze manier ben ik zelf van enkele voorouders al meer te weten gekomen over aard en verloop van hun ziekte.

Hoe kan er nu sprake zijn van beroepsgeheim als de patiënt (en de dokter) overleden zijn?

Volgens de AVG eindigt het medisch beroepsgeheim niet bij het overlijden van de betreffende persoon (bij 'normale' persoonsgegevens is dat wél het geval). Je kunt hier meer over lezen via de link die Frank heeft doorgestuurd. Tegenwoordig worden medische dossiers overigens in principe na 20 jaar vernietigd.

De gegevens die Frank Lammers aantrof over zijn voorouder, kwamen inderdaad gedeeltelijk uit ons rechterlijk archief. In een beschikking tot opname of verlenging van het verblijf vind je soms korte verslagen over de toestand van de patiënt. Deze informatie kwam dus niet van Reinier van Arkel, maar was onderdeel van ons rechterlijk archief.

Hoi Lisette,

in het verlengde van jouw reactie heb ik nog een andere vraag…

Heb je toevallig een idee waarom voor de doodsbriefjes meestal (bv. niet bij het Noord-Hollands Archief meen ik) een openbaarheidstermijn van 75 jaar wordt gehanteerd, in plaats van 50 jaar zoals bij overlijdensakten of wellicht helemaal geen openbaarheidstermijn?

Groet,

Indie

Ter aanvulling: ook het Stadsarchief Breda hanteert geen termijn van 75 jaar. Van hen heb ik meerdere doodsbriefjes uit de jaren ‘50 mogen ontvangen.

Bedankt voor je vraag, Indie! Volgens ons informatieblad zou er een openbaarheidstermijn van 75 jaar moeten gelden: "De openbaarheidstermijn van doodsbriefje B, bewaard bij het CBS, is gesteld op 75 jaar. In 2026 komt jaargang 1950 beschikbaar voor genealogisch onderzoek."

Ook bij de meeste andere archieven is de openbaarheidstermijn op die manier geregeld. Waarom sommige gemeenten of archiefinstellingen hiervan af wijken, durf ik niet te zeggen.

Hoi Lisette,

veel dank voor je reactie! Dit gaat om de doodsbriefjes-B die bij het CBS worden bewaard en die de volledige doodsoorzaak bevatten. De doodsbriefjes die ik bedoel zijn de doodsbriefjes-A die bij de verschillende archiefinstellingen bewaard worden, waarop tot en met 1956 een summiere omschrijving van de doodsoorzaak te vinden is.

Ik ben vooral benieuwd naar de onderliggende argumentatie die archiefinstellingen, bijvoorbeeld het BHIC, gebruiken om een openbaarheidstermijn van 75 jaar te verdedigen. Zeker gezien het om overleden personen gaat. Ik kan me voorstellen dat erfelijke ziekten privacytechnisch daarin een rol spelen, maar die kunnen ook voorkomen in doodsbriefjes uit de negentiende eeuw en begin twintigste eeuw (zoals Huntington, al vaker gezien voor de oorlog).

Overigens, de doodsbriefjes-B die bij het CBS bewaard worden zijn niet openbaar voor genealogisch onderzoek, die kunnen alleen onder zeer strenge voorwaarden voor wetenschappelijk e doeleinden gebruikt worden. Dus die informatie is denk ik niet helemaal juist.

Weet jij of weet een collega misschien meer te vertellen waarom bijvoorbeeld het BHIC vasthoudt aan een termijn van 75 jaar?

Nogmaals bedankt,

Indie

PS. Ook Collectie Overijssel en volgens mij wel meer archieven hanteren geen termijn van 75 jaar.

Het is helemaal vreemd aan het worden.
Een aantal jaren geleden kon ik bij het stadsarchief Den Bosch (erfgoedshertogenbosch) een oudoom in de index zien staan met het feit dat hij een jaar mocht doorbrengen in Voorburg, verder geen info. Nu spoorloos verdwenen.
De goeie man zou als hij nog leefde meer dan honderd zijn geweest, en was al overleden in de oorlog.
Hoe rijmt dit?

@Indie, goede vragen! Ik ga het voorleggen aan één van mijn collega's en dan komen we er binnenkort bij je op terug.

@Norah, wat vreemd dat je oudoom inmiddels niet meer te vinden is via de zoekmachine. Wellicht kan Erfgoed 's-Hertogenbosch dit nader toelichten?

Dat ga ik aan hen vragen, Lisette, welbedankt!
Mvg.

We hebben er nog even goed naar gekeken en het blijkt dat de doodsbriefjes op onze website toch na 50 jaar beschikbaar worden gesteld. Er is echter een probleem bij het tonen van de scans in de zoekmachine.

In principe worden scans pas na 100 jaar op onze website gepubliceerd. Meer recente scans kun je downloaden door bij de beschrijving te klikken op 'Bestanden per e-mail ontvangen' (mits ze openbaar zijn natuurlijk).

Bij de doodsbriefjes geldt dit ook. De specifieke scan hangt dus niet in de nadere toegang (de zoekmachine), maar als je op het inventarisnummer klikt, kun je wel scans aanvragen van het gehele inventarisnummer in de inventaris.

Er wordt nog naar gekeken om dit op een duidelijkere manier weer te geven. Bovendien moet ook de melding verdwijnen dat het zou gaan om 'niet openbaar' materiaal, want dat is dus niet waar.