In de 17e eeuw werden er in de verschillende provinciën regels opgesteld voor het bewaren van de protocollen van notarissen. In Noord-Brabant, b.v in 's-Hertogenbosch, moesten de protocollen worden overgebracht naar de secretarie van de stad. Tot de Franse tijd was het gebruikelijk om de bewaring van de protocollen toe te vertrouwen aan plaatselijke besturen, gerechten of heerlijkheden.
In sommige plaatsen, meestal de grotere, werd veel zorg besteed aan de bewaring van de protocollen, maar in de kleinere plaatsen en soms ook wel in de grotere, werd er onzorgvuldig mee omgegaan zodat veel protocollen helaas beschadigd of weggeraakt zijn. Ook hebben niet alle notarissen goede zorg besteed aan hun protocollen door deze niet over te brengen naar de stedelijke bewaarplaatsen, waartoe ze wel verplicht waren.
Bij de overbrenging van de protocollen vanuit de voormelde bewaarplaatsen naar het Rijksarchief is vaak wel grondig werk verricht. Sommige Rijksarchivarissen hebben de zolders van gemeentehuizen laten doorzoeken en zo zijn tal van protocollen op de zolders van die gebouwen teruggevonden.
In het Register der Protocollen van Notarissen in Nederland vanaf plus minus 1550, in 1916 samengesteld door notaris F.L. Hartong, vind ik overigens maar één notaris met de naam “van de Venne”, zijn voorletter is H. Hij was notaris te Amsterdam van 1666-1669. Ook bij “van de Vinne” vind ik geen match.
Omdat, zoals hiervoor al vermeld, de protocollen van vóór de Franse tijd mogelijk niet bewaard zijn gebleven, kan gekeken worden of de admissie, de toelating, van een notaris door het Hof is terug te vinden in de registers van het Hof dat het bevoegd gezag vertegenwoordigde in de desbetreffende streek.
Hierbij kan nog worden aangetekend dat een notaris in meerdere gebieden tegelijkertijd werkzaam kon zijn of soms ook van de ene standplaats naar een andere verhuisde en zijn protocollen mee verhuisde.