krankzinnigengesticht Reinier van Arkel 's Hertogenbosch

Op zoek naar gegevens of foto's van mijn Tante Bertha van Eck die in de jaren 60 en 70 ook in het gesticht Reinier van Arkel in Vught verbleef, Op n keurige brief van mij aan de instelling kreeg ik als antwoord dat ivm de privacy van de overledene er geen gegevens verstrekt worden. Dit is de enige kans om mijn neven en nichten iets over hun tante te kunnen vertellen of te laten zien, helaas weet ik nu niet hoe verder te zoeken, Wie kan me helpen

Hallo Ton,
Ik begrijp je vraag.
Maar heb van de andere kant ook begrip voor het antwoord van de instelling.
Het gaat in principe een ander niets aan.
De medische gegevens van een persoon zijn het domein van de behandelende arts en de patient. En niemand anders.
Die bescherming van medische gegevens is volgens mij een groot goed.

Maar de lotgevallen van tante Bertha kunnen toch wel binnen de familie worden nagevraagd?
Dus verder zoeken zou daar kunnen aanvangen.

@[verwijderd]: in principe heb je gelijk ... zo'n dossier is inderdaad een heel persoonlijk document.

Maar toch is dat niet zo zwart/wit dat het niemand anders aan gaat. Ik denk dan aan b.v. erfelijke ziekten. Lijkt me juist goed om te weten zodat men niet iedere keer een hele zoektocht moet gaan ondernemen om tot een bepaalde diagnose te komen. Dat zou in mijn ogen al een beperkte toegang rechtvaardigen.

Daarnaast vraag ik me nog twee dingen af: waarom is het niet erg om fysieke aandoeningen te vermelden, maar wel psychische ziekten? Ik denk dat we met de jaren toch in zijn gaan zien dat opname voor bepaalde ziekten nu niet meer voorkomt, maar toen wel. Dat schetst al een ander beeld.
Ik zelf kwam ik een vrouw van een indirecte aanverwant tegen, die in 's Hertogenbosch was opgenomen en naderhand naar Venray werd overgeplaatst. Wat opviel is hoe verschillend die instellingen op mijn vraag reageerden.
Mijn voornaamste reden om info te vragen was het verdraaide beeld dat op de website van de plaatselijke heemkundevereniging stond. Alsof die arme vrouw maar afgeserveerd werd. Door geen info te verstrekken, blijft dat verwrongen beeld bestaan.

En daarmee kom ik ook bij mijn tweede punt: het lijkt alsof een mentale aandoening nog steeds een taboe is. Ik denk dat daar nog terrein te winnen is door niet strikt regeltjes te volgen, maar per geval te kijken of er uitzonderingen zijn te maken.

Beste Maurice,
Het gevaar bestaat dat we de vraag van Ton van Eck zitten weg te kapen met een discussie over privacyregels.
Dat zou ik niet willen en is ook niet de bedoeling van dit forum. Ik heb alleen willen uitdrukken dat dat soort gegevens niet openbaar zijn. En waarom.

Om toch even in te gaan op jouw argumentatie: volgens mij hoort er geen onderscheid gemaakt te worden naar de aard van de medische gegevens. Of het nu om fysieke aandoeningen gaat of anderszins maakt volgens mij geen verschil -> in alle gevallen zijn medische gegevens niet voor anderen toegankelijk.
Dat men daar in het verleden anders naar keek is duidelijk (de term "krankzinnigengesticht" wijst daar al op).
Maar ik ben bang dat de wetenschap sinds die tijd weinig opgeschoten is. Het met pillen uitschakelen, platspuiten, opsluiten, in dwangbuizen houden en menige gesprekstherapie levert weinig resultaat op voor de gemiddelde "verwarde" persoon.

Dat weten de doktoren ook. Vandaar dat bijna elke diagnose van een voorgaande behandelaar wordt betwijfeld en het ziektebeeld opnieuw wordt beoordeeld en vastgesteld.
En ook dat geldt voor zowel fysieke als geestelijke aandoeningen.

Aanvulling:

Maria Christina Kokke overleed 's-Hertogenbosch 31-05-1945. Scan akte te lezen op www.erfgoedshertogenbosch.nl >>> -personen zoeken-.
Verder ook een vermelding op die site: patiënt 01-02-1924.
Mvg.

Ik ben al heel lang op zoek naar alles wat ik kan vinden over mijn oma die lang in Huize Voorburg heeft gewoond en overleden is en zou graag haar dossier willen inzien. Maar dat kan niet. Ben bij Reinier van Arkel geweest en wat ik begrijp is dat alleen de geneesheer directeur dit recht heeft. Dit vind ik heel heel erg.

Wat jammer Rianne, dat je geen inzage krijgt in het dossier. We weten, uit ervaring, dat dit het beleid is van de Stichting Reinier van Arkel. Zij kunnen dit, als particuliere instelling, zelf bepalen. Maar ik kan me jouw overwegingen ook goed voorstellen.

Rianne,
Er is één mogelijkheid om inzage te krijgen in het dossier van jouw Oma - of een deel daarvan.
En dat is als je aannemelijk kunt maken dat je daar een belang bij hebt. Bijvoorbeeld i.v.m. met een afstammingskwestie, of als er sprake kan zijn van een erfelijke ziekte.
Als dat voor jou speelt, zou je bij Huize Voorburg kunnen informeren wat de mogelijkheden zijn.

Hallo Henk. Dank voor uw bericht. Mijn zus heeft dat al een keer geprobeerd, zij heeft erg veel last van het verleden, maar dan wordt er alleen gezocht naar een antwoord ergens in het dossier. Ik vind het eigenlijk te gek voor woorden dat we het dossier niet mogen inzien. Wie doen we er kwaad mee?

Ik snap ook dat het lastig is, maar als familie willen we gewoon antwoorden op onze vragen. Is dat nou zo erg? Niemand kijkt nog ooit om naar de patientendossiers. Liggen daar jaar in en jaar uit veilig opgeborgen. Voor wie, als er nooit iemand in mag kijken? Zelfs eigen familie niet, die met een hoop onbeantwoorde vragen blijven rondlopen omdat vroeger nergens over gepraat werd.

Beste Rianne, de reden dat de patiëntendossiers niet ingezien mogen worden is dat er zeer waarschijnlijk als oorzaak van de opname seksueel misbruik wordt genoemd en de daders werkzaam zijn bij zeer vooraanstaande overheidsinstanties en kerkgenootschappen. De waarheid is overigens niet meer tegen te houden. Er komt gelukkig nu steeds meer naar buiten. Vele onderzoeksteams zijn reeds bezig achter de schermen. Ik bid dat er een tijd komt dat alles ingezien mag en kan worden. Dat is de verlossing voor velen!

Groetjes Dienie

Een oud-oom van mij, heeft lang geleden ook in -Voorburg- mogen verblijven, maar daar was de oorzaak van gordelroos, dit was bij hem naar de hersenen geslagen.
Men moet toch oppassen met deze verdachtmakingen.

Mooi gezegd Norah, het is inderdaad goed om voorzichtig te zijn met aannames.
We moeten sowieso niet vergeten dat Reinier van Arkel geen archiefdienst is. Het is een organisatie dat zich inzet voor het behandelen van psychiatrische patiënten. Dat leidt tot een heel ander perspectief op toegang en openbaarmaking dan we (archiefmensen, genealogen, historici) gewend zijn. Dat perspectief hoeft niet duister te zijn. De reden die ze geven, is juist heel respectvol: de patiëntendossiers staan vol gegevens die door patiënten in vertrouwelijkheid gedeeld zijn. Patiënten hebben zich door die vertrouwelijkheid open kunnen stellen, en dingen vertelt die ze anders nooit gedeeld zouden hebben. Als je vanuit die patiënten redeneert, is het ethisch gezien heel moeilijk om hun dossiers ter inzage te geven.
Uiteraard zijn er ook andere verklaringen mogelijk. En het zou per situatie en beoordelaar kunnen verschillen. Juist daarom is het goed om niet te veel aannames te doen.

En alle respect voor de patiënten. Daar heb ik helemaal geen oordeel over. Maar ik spreek nu voor mijzelf en mijn zus. En het gaat om onze oma, die jarenlang gewoond heeft, en overleden is in Vught. In 1976 is ze overleden. En er zijn nog 2 kleinkinderen over, mijn zus en ik, die in het volledige duister tasten en heel graag zouden begrijpen wat er met onze oma was. Voor onze eigen verwerking.

Allereerst wel bedankt, Hilde, ik stel dat zeer op prijs!
Maar aan Rianne en aan haar zusje wil ik zeggen om misverstanden te voorkomen, dat ik achter jullie zoektocht sta, en er alle begrip voor heb! Ik deel mee in jullie wanhoop.
Na al die jaren zou deze stichting uitzonderingen moeten maken, vooral bij patiënten die al zo lang geleden overleden zijn.
Mvg.

Hallo Norah.
Dank voor uw bericht. Erg aardig. Ja. Het is niet te geloven dat wij het dossier now mogen inkijken. Het gaat wel erg ver met de privacy hier in Nederland.
We zouden er zo gelukkig mee zijn als wij het dossiers mochten inzien.