Dag allemaal,
In de 19e eeuw werd bij mijn achternaam, als die bij mijn schoonfamilie, de letter -u plots veranderd in -ui, uij, uy.
Waarom deed men dat? Ik denk zelf om het onderscheid te maken met de oe-klank van de Duitse letter -u zonder umlaut. Maar ik kan het mis hebben.
Dit kwam ook voor in plaatsnamen, b.v. Ruinen, dus vnl. in de oostelijke provincies. Het gevolg hiervan is dat in de huidige tijd al die namen verkeerd in het Nederlands worden uitgesproken. Alleen bij mijn achternaam is dat weer hersteld, omdat dit een Franse naam was.
In de huidige tijd worden dit soort namen eigenlijk verkeerd in het Nederlands uitgesproken.
Weet iemand hierop het antwoord? Alvast hartelijk bedankt, Norah