Ik hoorde laatst een verhaal van iemand, die beweerde, dat kinderen die voor de aangifte van geboorte overleden, als doodgeboren dienden te worden aangegeven.
Ik vind deze regel niet terug in het Burgerlijk Wetboek van 1838.
Wie weet hoe het zit?
Ook beweerde dezelfde persoon, dat het voorkwam dat een kind direct na de geboorte werd gedoopt en dus een naam kreeg, maar omdat het kind kort na de doop, maar voor de aangifte stierf, als doodgeboren werd aangegeven. Wie kent daar voorbeelden van?
0 reacties
Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste die reageert.