Met ingang van 1 augustus 1936 werd H. Verheijen benoemd tot burgemeester van Erp. Zijn wortels lagen in West-Brabant: geboren in Roosendaal in 1884 en gehuwd met de dochter van de bekende leerfabrikant J. Bressers uit Dongen. In 1918 was hij toegetreden tot de Provinciale Staten van Noord-Brabant. Nog geen drie jaar na zijn benoeming tot burgemeester van Erp brak de Tweede Wereldoorlog uit. Het burgemeesterschap onder de bezetter bleek geen gemakkelijke opgave.
Al vrij spoedig werden gemeenteraden door de bezetter ontbonden, zodat de burgemeesters er alleen voor stonden bij het nemen van bestuursbeslissingen en het uitvoeren daarvan.
Daar kwam op een gegeven moment ook het dilemma bij van uitvoeren van Duitse opdrachten of opstappen in de wetenschap dat je dan vrijwel zeker plaats maakte voor een N.S.B.-burgemeester. Voor burgemeester Verheijen kwam daar het persoonlijke leed bij dat zijn vrouw in januari 1942 overleed en hij achterbleef met een gezin van zeven kinderen.
In 1944 was de grens bereikt: Verheijen weigerde gehoor te geven aan het bevel van de Duitsers om mannen aan te wijzen voor werkzaamheden op het vliegveld Volkel dat kort daarvoor gebombardeerd was. Daarop werd hij voor de ogen van zijn kinderen in zijn woonhuis gearresteerd en weggevoerd. Later verschenen de Duitsers met overvalwagens om alsnog de mannen op te halen. Van ‘s ochtends 6 uur tot 12 uur in de middag zochten ze het hele dorp af naar geschikte werkkrachten, die ze echter niet vonden. Overal kregen ze van de vrouwen te horen: “‘de man? die is in het veld”. Ze zaten dan ook grotendeels (verborgen) in ’t Goor. “Wat een dorp”, zei een Duitser, “men ziet hier slechts kinderen en vrouwen”.
Burgemeester Verheijen intussen werd naar het concentratiekamp Vught gebracht, vanwaar hij op transport naar Duitsland werd gesteld. Daar, in het concentratiekamp Buchenwald, is hij op 12 maart 1945 op zestigjarige leeftijd overleden aan de gevolgen van ondervoeding, het slapen op planken, het urenlang op appel staan in de kou en andere ontberingen die hij in dit kamp heeft moeten ondergaan.
Volgens getuigenissen van de andere gevangenen beurde hij zijn medelotgenoten op door zijn moedig gedrag en fiere opgewektheid, zelfs de jongeren onder hen.
De naam van burgemeester Verheijen staat op het oorlogsmonument naast de kerk vermeld, naast de namen van de andere Erpse gevallenen: H. van den Akker, J. van Lankveld, J. Muselaars, J. van Leuken, Th. Hendriks, A. Manders, A. van Lankveld, M. Bekkers geboren Van Lierop, Chr. Tillaar, P. Verbakel en Rikie van Wanrooy.
Lees ook
Herman Verheijen op Brabantse Gesneuvelden (opent in een nieuw tabblad)
