Ja, hier werd van alles gedaan. Het was gebouwd achter den herd (woonkamer) tegen de schouw aan. Binnen onder de schouw was ook het stookgat voor de wasketel. Als je op zondagsavond met zijn allen rond de plattebuiskachel zat ging het stoken van de wasketel automatisch mee door en je had er nog warmte van en geen vuil in het hok als je op maandag de was er moest doen.
Deze gietijzeren wasketel was ommetseld en met een houten deksel. Deze werd ook gebruikt om er het varkensvoer in te koken. Ook was de wasketel actief voor het opwarmen van het water voor het slachten van het varken, want dat werd in het stookhok ook gedaan en het was ook een mooie ruimte om daags erna, als het varken geslacht was, af te slachten (in stukken snijden), zult, worst en kaoien (kaantjes) te maken. Het mooie klein vlees zoals de koteletten, maar ook de worst werden geweckt in de wasketel, of in de weckketel. De hammen en spek werden, nadat ze een tijd in het pekelvat gelegen hadden, gerookt in de schouw met de worst en de opgerolde schouderkarbonade.
Achter in het stookhok was de bakoven met onder het raam de trog waar het deeg gekneed werd. Op de trog stonden twee petroleumstellen om op te koken. Met de notenboom als schaduw was het er koel in de zomer en men had veel minder kans op vliegen.
In het stookhok was het heerlijk om te eten aan de tafel die er altijd stond. Deze tafel werd ook gebruikt om er groenten op klaar te maken, zoals boontjes te rangen of snijbonen te snijden en de erwten te doppen voor de weck.
Heel aantrekkelijk was op de zondagavond ook onze wasketel van de warmte die hij nog uitstraalde. Elke dochter maakte er in de winter wel gebruik van met haar vriend, zodat hij opgewarmd en voldaan de reis naar huis kon ondernemen...