Op het Nederlands hervormd kerkhof te Etten, achter de raadszaal, ligt het graf van Rein Peaux en Maria Goudriaan. Zij waren de grootouders van Augusta Peaux, die het gedicht “Eenzaam kerkhof” schreef. Rein Peaux was van 1830 tot 1868 dominee van de Nederlands hervormde gemeente te Etten. In 1868 werd hij opgevolgd door zijn zoon Pieter Peaux, de vader van Augusta. Het gezin bewoonde tot 1875 de hervormde pastorie aan de Roosendaalseweg.
Augusta Peaux werd op 2 november 1859 te Simonshaven (Geervliet) geboren. Evenals Jacques Perk en de door haar bewonderde Hélèna Swarth behoorde zij tot de Tachtigers. Zij was echter minder bekend dan Perk en Swarth, hoewel de laatste haar werk wel kon waarderen.
Augusta Peaux blonk uit in fijnzinnige, impressionistische landschapsschilderingen waaraan zij een sombere, melancholische ondertoon wist te geven. Haar eerste (proza)boek Op goudgrond verscheen in 1899. Later publiceerde zij de bundels Gedichten (1918) en Nieuwe gedichten (1926).
Verder is een aantal van haar gedichten, o.a. Eenzaam kerkhof, in bloemlezingen verschenen. Augusta Peaux overleed op 23 februari 1944 te Nijmegen, alwaar zij op het kerkhof Rustoord begraven werd.
 | Eenzaam kerkhof |
Uit: Nieuwe gedichten (Haarlem, Tjeenk Willink, 1926). In 1996 opgenomen op de CD Komrij’s Keuze, samengesteld door Gerrit Komrij.
In 2015 is een bloemlezing van haar werk uitgegeven onder de titel De wilgen, de velden, het water. Zie wat Wim Brands daarover zegt (opent in een nieuw tabblad).
