De watermolen van Belgeren was de tweede op de Astense Aa, na die van Ruth. Belgeren behoorde tot Vlierden (nu gemeente Deurne) en de Astense Aa vormde de grens tussen beide dorpen. De Belgerense molen was een dubbele molen: op elk van beide oevers stond een molengebouw met een eigen waterrad.
Aan de Astense kant dreef het rad een oliemolen aan, aan de Vlierdense kant werden rogge, boekweit en mout gemalen. Deze situatie bestond in 1439, toen Lambert Jan Rombijntss van Asten de molen bezat. Het complex mocht alleen ’s winters draaien (een zogenaamde wintermolen). Van 1434 tot 1463 draaide er ook een rosmolen.
In de zestiende eeuw hadden de Heren van Deurne de molen in bezit. In 1723 verkochten zij de molen aan de Heren van Asten. Enige tijd hadden de Astense windmolen en de Belgerense watermolen dezelfde eigenaar. Dat was de periode waarin de Heren van Asten beide molens samen verpachtten.
In de negentiende eeuw begon het verval. Opknappen was er niet meer bij, omdat de watermolen te weinig opleverde. Omstreeks 1830 raakte hij buiten gebruik en werd alleen de windmolen nog benut.
Momenteel is er geen spoor meer van de Belgerense watermolen terug te vinden. In 1962 is ook de molenwiel verdwenen als gevolg van de kanalisatie en normalisatie van de benedenloop van de Astense Aa. De molen stond ongeveer tien meter stroomafwaarts van een allang verdwenen bruggetje, enkele honderden meters ten westen van de huidige weg van Asten naar Deurne. Op het afgebeelde kaartfragment uit 1838 zijn wiel en bruggetje allebei nog zichtbaar.
