Mijn ouders trouwden in 1944. Zij kwamen met de trein van Boxtel naar Schijndel via het zogenaamde Duitse Lijntje.
Deze lijn, aangelegd door de Noord-Brabantsch-Duitsche-Spoorweg-Maatschappij (NBDS), verbond het Duitse Wesel (aan de Rijn - en daar genoemd “de Boxteler Bahn”-) met Boxtel. De lijn werd geopend in 1878, het was de bedoeling dat het onderdeel zou worden van de verbinding Londen-Sint-Petersburg.
In 1881 reden er sneltreinen over deze lijn, waarmee men zonder overstappen van Londen, via Vlissingen, naar Berlijn kon reizen. Vanwege dit comfort maakten veel vorsten, waaronder Russische tsaren, en diplomaten voor hun Europese reizen gebruik van dit traject. In 1877 werden 189.560 passagiers vervoerd, dit liep op tot 876.213 in 1913. Maar zes jaar later werd de exploitaitie overgenomen door de Staatsspoorwegen (de voorganger van de NS) en in 1922 ging de NBDS failliet. Het Duitse deel van het traject werd in 1924 overgedragen aan de Duitse spoorwegen.
In 1950 werd het personenvervoer tussen Boxtel en Uden gestaakt, later ook het goederenvervoer. De laatste jaren reed er alleen nog een dagelijkse goederentrein voor de CHV van Boxtel naar Veghel, totdat ook die in 2005 werd gestaakt. Er zijn nog steeds veel stationnetjes, baanvakken e.d. te vinden o.a. in Liempde, Schijndel, Veghel.
Er is zelfs sprake geweest van heropening van delen van deze oude spoorlijn, maar dat stuitte kennelijk toch op teveel verdwenen trajecten.
Heel even leek het er op dat we bij de gouden bruiloft in 1994 de treinreis nog een keer met de familie over konden doen, helaas....
