Bruidspaar met gasten, 1914

Uden, 17 november 1914: Jan van de Laar, al dik in de vijftig, trouwt op 17 november 1914 Fien Ockhuijzen, oud 31 jaar, in de Petruskerk, die zij als kleuter heeft zien bouwen.

De familie van beide zijden is aanwezig: de bruidegom heeft (dan nog) 3 broers en twee zussen, de bruid 7 broers en 4 zussen. Hun families schelen door opa’s leeftijd een generatie. Ook de kinderen van het bruidspaar zullen straks een generatie schelen met die van opa’s neven en nichten. Een zus van oma, Stien, trouwt bijna twintig jaar later met een neef(je) van opa en een neef van mijn vader: Jan. Beiden staan op deze foto.

Groepsportret van het bruidspaar, familie en gasten (bewerking foto: Roald Rozendaal)

Op de foto zijn nog veel vrouwen met poffers te zien, maar die mode is duidelijk al veranderd, vooral bij ‘de burgers’. Daar hadden ze een mooie uitdrukking voor: an den hoewd gaon.

Het bruidspaar. Jan van de Laar (1859-1927), koopman in klompen, hier 55 jaar oud. Fien (Rudolphina Isabella) Ockhuijzen (1883-1967), slagersdochter, 31 jaar oud

De bruidegom staat er stoer bij, de benen ruim geplant,
De bruid lijkt verstijfd en bepaald niet op haar gemak.
Of heeft ze het gewoon ijskoud? Is het soms onder nul?*)
De mensen van toen lachten trouwens niet, wanneer ze op de foto moesten.

*) Of hun hun kerkelijk en burgerlijk huwelijk op dezelfde dag zijn voltrokken weten we niet. Maar het weer van dinsdag 17 november 1914 was fris: Matige wind uit het noorden. Een koude dag met gemiddelde temperatuur van 1,7 °C en een gevoelstemperatuur van -2,3 °C. De minimum temperatuur was -1,9 °C en de maximum temperatuur 8,1 °C. De zon scheen 5,4 uur. Er viel geen neerslag.

De gasten

Kaatje Lodewijks, nicht van de bruidegom en zijn huishoudster sinds haar vijftiende, ze is hier 42, ze zit op een ereplaats. Uiteindelijk zal ze 38 jaar voor hem werken. Haar zus zit rechts van haar.

De ouders van de bruid, Clara van der Putten (61), bakkersdochter en Jan Francis Ockhuijzen (75), slager aan de Kerkstraat te Uden. Hij leeft dan nog anderhalf jaar.

De broers Van de Laar uit Rooij en Breugel, zoons van Gijsbertus van de Laar (1826-1861):

Cornelis (1856-1923) klompenmaker, Rooij [links zijn zoon Jan]

Dorus (1857-1937), boer en wethouder (Breugel)

Mie (1854) en Dien (1861) Van de Laar zijn in 1914 zelf al 25 en 20 jaar getrouwd, hoe zouden ze op het nieuws van de verloving van hun broer hebben gereageerd? Misschien zó:

Dien: ‘Heddet al geheurd?’
Mie: ‘Wè dan, ge maokt me nèjsgierig’.
Dien: ‘Onze Jan het vurkering.‘
Mie: ‘Onze Jan? ‘Mènde dè werklijk waor? Krèg nou wè! Van wie hedde da?
Dien: ‘Van nicht Kaotje, die bij hum wont, Zis al een paor kirre langsgewist.’
Mie ‘Van wie ister inne?’
Dien: ‘Tis ter inne van slaoger Okhuize uit Uje.’
Mie: ‘Hoe toch! Hoe istie daor eigelijk an gekomme?’
Dien: ‘Heur broer Piet, diën kopperslaoger, wont bij hum op de hoek. Ze waar ant oppasse, dè klèn jungske van hun waor weggelopen, zij der achteraon en toen hèt ze onze Jan veurt Slotje getroffe.’ Méé slijme natuurlek: wè heddegij un skôn huis en alles.’
Mie: Hoe auwd is dè mens eigelijk?
Dien: ‘Tis gin meske mir, zak maor zegge... Ze schènt al over de dertig te zèn.’
Mien: ‘Moar dan isse toch un sort van overgeschoote, wè zôtter vor inne zèn?’
Dien: ‘Dè wittik nie, nou is Jan toch al meer dan dertig jaor vrijgezel, dettie daor nóu nog mee ankomt, wè vur verstaand is dè nou eigelijk?’
Mie: ‘Maor dès toch goewd: bitter laot dan noit, unne mens zonder iet: allenig is maor allenig, mende gij dè ok nie?’
Dien: ‘Jao, dè zal wel, as onze Jan maar goewd op zun cente let.’

De gebroeders Ockhuijzen (NB Nol, slager te Rotterdam, was niet aanwezig)