Als de drank is in de man… Henricus van Lent - burgemeester van Lithoijen van 1813 tot 1821 - weet er alles van. Of misschien staat het hem wel niet helemaal meer helder voor de geest wat er precies is gebeurd. In dat geval zijn er getuigen genoeg die dat wél weten.
Namelijk hoe Van Lent begin juni 1818 in de herberg eerst flink heeft staan te borrelen en daarna woorden krijgt met een andere cafébezoeker, een zekere Wouter van Teeffelen. Met z’n tweeën verlaten ze het café en vechten hun ruzie verder op straat uit.
Het blijft niet bij een beetje duwen en trekken, want de twee ruziemakers belanden in de sloot en gaan gezamenlijk kopje onder. “Eenige der aanschouwers zijn dadelijk toegesprongen en hebben beide kampvechters die - om te zeggen - geheel en al onder water lagen, er weder uitgehaald, waarna de partijen weder gescheiden zijn”, zo schrijft L. Bokstart, burgemeester van Lith, daags daarna aan de Staatsraad Gouverneur der Provincie Noord Braband.
Bokstart zit namelijk nogal met het voorval in zijn maag. Laat hij als burgemeester dit passeren, zodat hij “een naburig ambtgenoot geene redenen tot verwijt van vervolgzucht” geeft of moet hij juist kijken naar de belangen van justitie, gezien het grote aantal mensen dat getuige was van de onverkwikkelijke knokpartij? Een brief aan de Staatsraad moet uitkomst bieden.
De brief van Bokstart krijgt direct vervolg en Van Lent wordt tijdelijk geschorst. Van enige tijd later dateert de brief met de mededeling dat de “suspensie [schorsing] mag worden opgeheven en hij [=Van Lent] in zijn functien hersteld” wordt. De Gouverneur verwacht dat Van Lent dat hij “zijn gedrag zoodanig zal inrigten, dat het geene ergernis aan Zijne Ingezetenen verwekke”.
Voor de tijd dat Van Lent is geschorst, heeft Geert van Teeffelen, viceburgemeester, de waarneming voor zijn rekening genomen. Vermoedelijk heeft Van Lent sinds het jammerlijke voorval het café en Wouter van Teeffelen gemeden. Ze duiken in ieder geval niet meer op in de archiefstukken.