In december 1969 wordt de nieuwe Maxwell Taylorbrug bij Veghel opengesteld voor verkeer. Ze wordt ontsloten via een ‘korte haak’. Daarmee lijkt de hopeloze verkeerssituatie rond de oude Hoge Brug opgelost. Maar ook in 1969 hebben korte en verlengde haken invloed op hun omgeving.
Een flessenhals. Dat is de huidige Maxwell Taylorbrug bij Veghel. Meer dan 26.000 motorvoertuigen en honderden fietsers per dag. Voer voor wegontwerpers. Dat is het 47 jaar geleden ook. Middelpunt van alle verkeersbewegingen is dan de beruchte Hoge Brug bij Sluis 4. Hier kruist het verkeer van de wegen Eindhoven-Nijmegen en Den Bosch-Helmond. Steile hellingen, wegaansluitingen aan alle kanten en hoge verkeerssnelheden. De situatie is onoverzichtelijk en gevaarlijk. Vanaf 1965 heeft Provinciale Waterstaat plannen om de brug te vervangen. Er zijn hindernissen te nemen.
Verkeersafwikkeling
Aan beide zijden van de Zuid-Willemsvaart moet boerenland aangekocht of -in het ergste geval- onteigend worden. Café Willy den Ouden ziet haar omzet teruglopen en pleit voor het herplaatsen van de oude ophaalbrug bij Sluis 4 voor het voet- en fietsverkeer en het openluchtzwembad moet haar deuren sluiten. Alles wijkt voor toekomstige infrastructuur. Algemeen belang. Er moet een moderne brug komen voor alle verkeer met voldoende overspanning. In de toekomst moet de Zuid-Willemsvaart namelijk verbreed kunnen worden. Begin 1969 gaat de eerste spade de grond in en al in december gaat de Maxwell Taylorbrug voor het verkeer open. De verkeersafwikkeling vanuit Veghel? Die loop via een tijdelijke ‘korte haak’.
Zijtaart klaagt
De ANWB plaatst er haar richtingwijzer naar Sint-Oedenrode, Eindhoven en ‘Industrieterrein Veghel’, zoals het dan nog heet. De korte haak is verboden voor voetgangers en fietsers. Zij zullen via de oude Hoge Brug moeten. Twee jaar doet de korte haak dienst. Dan is fase twee klaar. Die voorziet in een viaduct bij de Leest met op- en afritten. Waar eerst huizen stonden, ligt nu een ‘Verlengde haak’ voor het doorgaande verkeer. De ‘Korte haak’ blijft in gebruik als parallelweg voor langzaam verkeer. Iedereen tevreden zou je denken. Maar Zijtaart klaagt: de korte verbindingsroute met Veghel is verleden tijd. De fietsers klagen: de hellingen zijn te steil, de trappen te glad. En buurtschap de Leest: huizen afgebroken of verdwenen achter een hoog talud. Het illustreert de impact van grote verkeersprojecten op haar omgeving en de mensen die er wonen. Wat is dan in het algemeen belang?
Dit verhaal verscheen eerder in Brabants Dagblad
