W.A.F Leenaerts, 38 jaar oud, is in de laatste oorlogswinter directeur van het bijkantoor Waalwijk van het Gewestelijk Arbeidsbureau Tilburg. In zijn dagboek beschrijft hij de plaatselijke gebeurtenissen in Waalwijk samen met die in zijn dagelijks leven. Dit 7e deel is het slot van zijn dagboek.
Donderdag 22 februari 1945
Heden morgen om vijf minuten voor half 5 zijn 3 V I's kort achter elkaar in Waalwijk neergevallen. De eerste achter het postkantoor op de dijk; de tweede op het gebouw van de aardappelcentrale; de derde in het weiland in Baardwijk. Deze keer geen persoonlijke ongelukken, maar zeer veel materiele schade. Bij ons vlogen de ramen open, zodat er geen glas brak. Bij Holtgrefe onze beneden buur, zijn weer 3 grote spiegelruiten gesneuveld. Van de 8 stuks is er nu nog 1 in tact. Het gebouw van de aardappelcentrale, een grote oude leerlooierij bestaat niet meer. In de hele Grotestraat weer veel glasschade. Op kantoor 3 bovenlichten, enkele kleinere ruiten, de dakpannen en 2 deuren. Ook het pas aangebrachte celluloid was er weer uitgesprongen.
De kinderen waren om half 5 wakker; we hebben gezamenlijk gebeden en zijn opgebleven. Ondertussen vlogen tientallen V I's over Waalwijk.
Woensdag 7 maart 1945
Inmiddels hebben zich geen ernstige ongevallen voorgedaan. De stemming onder de bevolking wordt met de dag nerveuzer. Het aantal V I'-s, dat dan ook overkomt wordt steeds groter; met 3 of 4 tegelijk passeren ze de Langstraat. Zolang ze brommen is er geen direct gevaar. Maar of de kwaliteit der onderdelen slechter wordt, of dat de moffen ze korter afstellen, weet ik niet, maar het gros der V I-‘s dat aan komt ronken, hapert iets. Vooral de vrouwen en kinderen worden zenuwachtig, iedere keer als er een aan komt brommen is het: stil eens, hij gaat stilstaan. Ik zie nu de grote waarde in die dit wapen heeft als storingswapen.
Met de voedselvoorziening gaat het toch niet zo vlot als we gedacht hadden. Het vleesrantsoen is tot op de helft teruggebracht. En we krijgen bijna geen vers vlees; alles blikjes.
Voor huisbrand zijn er nu sinds de bevrijding 3 kolenbonnen aangewezen. Voor de elektriciteit komt er slechts mondjes maat wat binnen. We zitten 's avonds nogal eens een keertje in het donker.
12-15 maart 1945
Geen V I’s hebben ons gedurende deze dagen geplaagd. De bevolking komt tot rust.
17 maart 1945
Hedenmorgen, juist toen ik op het punt stond naar Tilburg te gaan, kwamen achtereenvolgens 4 V I-'s over.
17 maart 1945
Gisteravond laat en vanmorgen vanaf 5 uur zijn veel V I-'s overgekomen en er zijn er ook enkele in de naaste omgeving neergeploft.
18-25 maart 1945
Wel is het wat rustiger geworden met het storingswapen, maar geheel onverwacht komen er zo nu en dan van die gemene dingen aanbrommen. Donderdagavond heb ik er 4 tegelijk over zien trekken. Een ervan deed erg raar. Hij zal niet veel verder dan Breda gekomen zijn.
Deze week is de koningin in het bevrijde gebied geweest. Woensdagmiddag deed het gerucht de ronde, dat zij ook Waalwijk zou bezoeken. Honderden kinderen en groten en hebben geruime tijd met oranje en rood-wit-blauwe vlaggen en insignes op het Raadhuisplein gestaan, tevergeefs.
Aankomst van Koningin Wilhelmina op Nederlandse bodem, 13 maart 1945. (bron: Collectie Nederlands Instituut voor Militaire Historie (opent in een nieuw tabblad))
Bron: NIOD, collectie dagboeken, dagboek W.A.F Leenaerts (toegang 244 inv. nr. 478 (opent in een nieuw tabblad))
Lees ook de rest van het verhaal
De tekst van dit artikel is gepubliceerd onder een CC BY-SA 4.0-licentie (opent in een nieuw tabblad). Voor de illustraties geldt de licentie die in het bijschrift is vermeld.