Op een zondag in januari kun je na afloop van de mis in de parochiekerk van Chaam een zakje gezegend meel meenemen. Dat meel kun je mengen met het voer van je dieren zodat ze niet ziek zullen worden.
Dit gebruik herinnert aan de tijd dat Chaam een bedevaartsoord was voor boeren. Op de feestdag van de H. Antonius Abt (opent in een nieuw tabblad) (17 januari) kwamen zij hier bij Sint-Antonius bescherming van hun vee afsmeken. Deze traditie dateert vermoedelijk al van de middeleeuwen. Vooral uit Tilburg kwamen er na een pestepidemie pelgrims naar Chaam om de heilige Antonius te danken, omdat zij de pest hadden overleefd. Van de gaven van deze pelgrims kon een kerk gebouwd worden die voor een dorpje als Chaam bijzonder groot was, zo vertelt de legende. Sinds 1643 is dat een protestantse kerk.
De katholieken van Chaam bouwden een schuurkerk, die ook na 1795 nog in gebruik bleef. In 1842 werd een nieuwe kerk ingewijd, een waterstaatskerk (opent in een nieuw tabblad). De huidige neogotische (opent in een nieuw tabblad) Antoniuskerk, van architect N.J.H. van Groenendael, dateert van 1926. De Duitsers bliezen de toren in 1944 op; vier jaar later stond de nieuwe toren er, een schepping van architect W.J. Bunnik, die zich liet inspireren door de toren van de middeleeuwse kerk. Ook deze toren was in 1944 verwoest.
Het gebouw is gebleven, maar de pastoors en kapelaans zijn verdwenen. Toch leven er aan hen vast veel herinneringen bij de parochianen van toen. Aan pastoor J.P. Aarts en zijn kapelaan Corstiaensen bijvoorbeeld, die in de jaren vijftig het gezicht waren van de Antonius Abtkerk. Of aan pastoor Mouwen uit de jaren zestig. Reageer hieronder en deel je herinneringen aan de kerk, het leven in de parochie en de geestelijken van vroeger.
Jan Broos stuurde ons de onderstaande foto van de plaats waar de schuurkerk heeft gestaan. Dank je wel, Jan!
