Op een keer, na zijn grap met de dronken kippen, kwam kapper Pietje weer bij de boer op de boerderij toen diens vrouw aan het pannenkoeken bakken was. Bij het ruiken van de pannenkoeken liep bij hem het water in zijn mond en in de hoop dat hij een pannenkoek aangeboden zou krijgen, complimenteerde hij de boerin met haar prachtige baksel.
Wat hij niet wist, was dat de boer zijn vrouw had opgedragen om omstreeks de tijd dat kapper Pietje zou komen, zij met het bakken moest beginnen. Heel “spontaan” bood de boer kapper Pietje aan om een pannenkoek mee te eten. Dit aanbod was bij Pietje niet tegen dovemansoren gezegd en hij schoof aan. De pannenkoek die hij op zijn bord kreeg, kwam echter niet van de grote stapel. De boerin gaf hem een pannenkoek waar zij door het beslag een beetje laxeermiddel had gemengd. Pietje at met smaak zijn koek en bedankte de boerin voor het heerlijke baksel waarna hij op huis aan ging.
Onderweg kreeg Pietje al krampen en een stevige aandrang. Met meer geluk dan wijsheid bereikte hij met een nog schone broek zijn huis en het toilet. Wat daar in het kleinste kamertje gebeurde, laat zich raden. Nadere uitleg is overbodig. Het kwam hier op neer dat kapper Pietje de rest van de dag meer op de pot zat dan dat hij daar buiten was geweest. Na een zeer “onrustige” nacht was hij de volgende morgen weer opgeknapt. Hij kon maar niet begrijpen hoe hij aan die schijterij was gekomen. Hij veronderstelde dat zijn vrouw Trui hem iets bedorvens te eten had gegeven. Aan de pannenkoek van de boerin dacht hij geen moment.
Geheel tegen zijn gewoonte in kwam de boer de zaterdag na de “ziekte van de kapper” bij hem in de salon om zich te laten scheren. Toen hij tussen de wachtende klanten zat, begon hij te vertellen over de heerlijke pannenkoeken die zijn vrouw een paar dagen daarvoor had gebakken en vroeg met brede grijns op zijn gezicht aan kapper Pietje hoe hem de pannenkoek was bevallen. Op dat moment begreep deze waardoor hij aan de diarree was geraakt en dat hij door de boer was teruggepakt voor zijn grap met de kippen.
De boer vertelde daarna de aanwezige klanten over de pannenkoek met laxeermiddel die Pietje bij hem thuis had gegeten en waarom hij die grap had uitgehaald. De hilariteit onder de klanten was groot en men vroeg de kapper lachend hoe het nu met zijn stoelgang ging. De enige die niet lachte was Pietje de kapper omdat hij zich zijn langdurige en pijnlijke verblijf op het toilet van een paar dagen daarvoor nog heel levendig herinnerde. Hij keerde zich naar de boer en zei: ”Dat was een verrekte rotstreek die gij met mij hebt uitgehaald maar ik had het verdiend. We zijn nu quitte.”
Toen Pietje later aan zijn vrouw Trui vertelde hoe hij aan de diarree was gekomen, zei deze lachend: ”Ja jongen, wie kaatst moet de bal verwachten. Je had het verdiend. Ik hoop dat je er wat van geleerd hebt, al heb ik daar niet zoveel vertrouwen in.”
Nadien vertelde Pietje nog dikwijls aan zijn klanten over de kippen van de boer maar hij vertelde er niet bij dat hij door diezelfde boer op zeer pijnlijke wijze was teruggepakt.
Er zijn meer - wat geromantiseerde - verhalen over Pietje te vertellen.