Dat ook in vroeger tijden misdadigers meermalen voor de rechter stonden, bewijst wel Willem Pieters, die op 21-jarige leeftijd voor twee inbraken achtereenvolgens werd veroordeeld. Bij de eerste wist hij nota bene in de avond van Tweede Kerstdag 1925 omstreeks 9 uur aan de achterzijde van een woning in de Parklaan te Eindhoven een glasruit stuk te slaan, waarna hij met zijn hand de deur opende.
Uit een kast op een van de bovenkamers nam hij een Venetiaans kruisje weg, twee gouden ringen, een paar gouden oorbellen en een broche. De diefstal werd op op 27 december ontdekt door Gradus Jan van Stuivenberg en Franciscus Josephus van Dijk (de bewoner). Het feit dat de veroordeelde weinig spijt betoonde, deed de rechtbank doen besluiten hem een straf van acht maanden op te leggen. Voor die tijd geen zware straf.
Na zijn straf die hij in de gevangenis te Breda uitzat, zag hij in de nacht van 14 op 15 mei 1926 alweer kans een inbraak te plegen in Valkenswaard. Hij zag kans uit de brandkast van de fabriek van Hoeksx en Maas twee bankbiljetten van veertig, een van 25 gulden en enig zilvergeld te stelen. Hij had daarbij een ruit ingeslagen om zo de sigarenfabriek te betreden. Helaas voor hem ontdekten de eigenaars, de gebroeders Holten dat er iets gaande was. Eén van hen ging de politie halen, terwijl de ander zich dusdanig posteerde dat de inbreker niet ongemerkt kon ontsnappen. Met het knallen ven enkele waarschuwingsschoten en met versterking van de marechaussee werd Pieters snel ingerekend. Ook voor deze inbraak kreeg hij acht maanden gevangenisstraf.
Het Eindhovens Dagblad vermeldde bij de eerste euveldaad onder het kopje "Een schoone opruiming" dat de verdachte onder de noemer 'heeren lange vingers' met nog drie andere inbrekers onder sterke geleide en stevig geboeid naar Den Bosch werd overgebracht. Bij de inbraak in de sigarenfabriek stond dat de gearresteerde P. een zeer berucht individu was, die meerdere inbraken op zijn naam had staan.
