Het interieur van deze kerk, in Oss steevast “de Grote Kerk” genoemd, heeft wel iets van de Sint-Jan in Den Bosch. Dat is niet verwonderlijk, wanneer we bedenken dat de kerk werd ingewijd in 1859. In dezelfde tijd werd de Bossche kathedraal grondig gerestaureerd, volgens de opvattingen van die tijd.
 |
De kerk in 1932 (foto: Fotopersbureau Het Zuiden, bron: coll. BHIC) |
Die opvattingen waren neogotisch, en dat gold ook voor de Grote Kerk in Oss. Bovendien zijn de gebrandschilderde ramen van de kerk in Oss vervaardigd door dezelfde glazenier als die van de Sint-Jan. Jazeker: ook die ramen stammen pas uit de negentiende eeuw.
De middeleeuwse voorganger van de Osse Grote Kerk, die op nagenoeg dezelfde plaats stond, was toegewijd aan de Heilige Willibrord. Niet toevallig, want de Abdij van Echternach, waar Willibrord in 739 overleed, had in deze regio vanouds veel bezittingen. De wisseling van patroonheilige was geïnspireerd door het dogma van de onbevlekte ontvangenis van Maria. Dat werd in 1854 afgekondigd door paus Pius IX.
Welke herinneringen heb jij nog aan het roomse leven zoals zich dat in deze kerk en in de omliggende parochie afspeelde?
Zo zullen de oudere generaties zich vast nog wel pastoor Jos van Herpt kunnen herinneren uit de jaren vijftig en zestig. Of denk aan zijn kapelaans. Dat waren er midden jaren vijftig maar liefst drie: de heren J.H.A.M. van de Ven, W.G. Coerwinkel en J.H. Toebes.
 |  |
Detail van een van de ramen (foto: BHIC / Henk Buijks, 2007) | Pastoor J.A.J. van Herpt (foto: coll. Katholiek Documentatie Centrum, id.nr. 2a12963 (opent in een nieuw tabblad)) |
