In 1798 kregen de katholieken hun middeleeuwse kerk, die in 1648 in protestantse handen was gekomen, weer terug . Nou ja, “kregen”: ze moesten er 1900 gulden voor betalen. En voor de kerkbanken nog eens 36 gulden.
Waarschijnlijk kregen ze daar wel een behoorlijk onderhouden kerk voor terug. In de archieven is onder meer terug te vinden dat in 1718 het dak werd vernieuwd: helaas kwam daar een dakdekker bij om. Ook aan de toren werd enkele malen groot onderhoud gepleegd: in 1755 werd hij zelfs bijna helemaal opnieuw opgebouwd. Maar waarschijnlijk was de kerk op een zeker moment toch te klein geworden want in 1881 werd begonnen met de bouw van de huidige kerk. Inmiddels is dit een rijksmonument, maar het had weinig gescheeld of de kerk was gesloopt. Zestig jaar na de bouw was de kerk alweer te klein geworden, maar het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog maakte dat de nieuwbouwplannen in de ijskast gingen. In 1970 was door het teruglopend kerkbezoek het probleem omgekeerd: de kerk was te groot. Opnieuw werden er plannen voor sloop gemaakt, maar die gingen niet door. Integendeel, in 1985 werd de toren gerestaureerd. Een aantal jaren later werd een eind gemaakt aan een probleem waarmee de kerk vanaf het begin te maken had gehad: vocht in de muren. |  Foto: Collectie Rijksdienst Cultureel Erfgoed 408.521 (opent in een nieuw tabblad) |
 Foto: Collectie Rijksdienst Cultureel Erfgoed 551.307 (opent in een nieuw tabblad) | Tijdens de restauratie kwamen de originele schilderingen, in 1890 vervaardigd door Jos Lommen weer tevoorschijn. Het herstel van de schilderingen was een kostbare zaak, maar desondanks besloot het kerkbestuur om hiervoor fondsen te gaan werven. Die inspanningen werden beloond en in 2009 ging de restauratie van start. Wat tevoorschijn kwam was uniek: nergens waren interieurschilderingen van Lommen zo volledig bewaard. Ook van monumentaal belang is de calvarieberg op het kerkhof naast de kerk. |
Over de kerk, het leven in de parochie maar ook de geestelijken van vroeger weet jij vast nog wel wat te vertellen. Pastoors E.P. Beekmans bijvoorbeeld werd in 1940 ingehaald in de parochie en hij bediende deze ook in de vijftig en zestig. Aan de Piusalmanak ontlenen we dat pastoor Beekmans midden jaren vijftig verwantwoordelijk was voor het zielehiel van zo'n 900 katholieke inwoners. |  Pastoor E.P. Beekmans (foto: collectie Katholiek Documentatie Centrum, id.nr. AFBK-2a12026 (opent in een nieuw tabblad)) |