Een poortje uit de zeventiende eeuw is het enige wat er nog rest — boven de grond althans — van het slotje Grimhuijsen, dat vroeger de kern van Ulvenhout vormde. Er stond een schuurkerk bij; op de resten daarvan is de huidige Laurentiuskerk gebouwd.
Die neogotische Laurentiuskerk, gebouwd in 1903 en een schepping van de Tilburgse architect C.F. van Hoof, is zeer de moeite waard. Dat geldt niet alleen voor het gebouw op zich, maar ook voor de situering in de Dorpsstraat waarlangs Ulvenhout gegroeid is.
De kerk is dan ook een rijksmonument, al werd het interieur in de jaren zestig van vrijwel al zijn versieringen ontdaan en wit geschilderd. Pas de laatste jaren begint de kerk van binnen weer wat kleur te krijgen.
De parochie Ulvenhout zal in 2016 fuseren met de Jeruzalemparochie en de parochie Bavel.
Aan het verhaal van de kerk mogen natuurlijk niet al die priesters ontbreken, die het vroeger voor het zeggen hadden in de parochie. Wie herinnert zich bijvoorbeeld nog de oude pastoor Vermunt, hieronder op de foto? Deze priester was al in 1919 aan de slag gegaan in Ulvenhout. Hij was toen al 46 jaar. En dan te bedenken dat hij er ook in de jaren vijftig nog de heilige mis verzorgde.
 |
Pastoor Vermunt (rechts) en de pas benoemde burgemeester H.C.A. Muijser. (Foto: coll. Stafsarchief Breda, nr. NG19760063 (opent in een nieuw tabblad)) |
Om een indruk te krijgen van zijn werklast: de Piusalmanak vermeldt dat de kerkgemeenschap halverwege de jaren vijftig zo'n 3300 zielen telde. Genoeg werk aan de winkel.
Niet zo gek dus dat deze oudgediende, toen de 80 gepasseerd, werd ondersteund door twee kapelaans: A.C.A. van Ginneken en A. de Nijs.
In 1958 werd pastoor F.J. Eppings in de parochie ingehaald. Ook over hem weet jij vast nog het een en ander te vertellen. Dat kan hieronder.
Noot van de redactie (1 maart 2018)
In verband met de onderstaande reacties is de foto van de Laurentiuskerk uit Ginneken, die hier per abuis was geplaatst, verwijderd.