De ‘nieuwe’ Luciakerk in Mierlo staat op de plaats van de oude, middeleeuwse kerk aan de Heer van Scherpenzeelweg. Hoewel, zo nieuw is hij nu ook weer niet: hij staat er ook alweer sinds 1858.
 |
Foto: BHIC, collectie provincie Noord-Brabant |
De middeleeuwse kerk was na de Reformatie in handen van de protestanten gekomen. Vanaf het einde van de 17e eeuw konden de katholieken in een schuurkerk terecht. Toen in 1798 de voorkeursbehandeling van de protestanten werd afgeschaft begon een getouwtrek om de kerk. Er kwam zelfs een volksstemming aan te pas, waarin de katholieken kozen voor de oude kerk boven de schuurkerk. In 1818 werd hij weer door hen in gebruik genomen.
De kerk was echter te klein en in slechte staat. In 1856 werd besloten tot de bouw van een nieuwe. Architect Van Tulder (opent in een nieuw tabblad) uit Tilburg ontwierp het neogotische (opent in een nieuw tabblad)gebouw. De middeleeuwse toren mocht blijven staan, maar wel verhoogd en ook werd er een nieuwe mantel omheen gebouwd. De stenen voor de kerk werden deels ter plaatse gebakken. Maar dat was niet voldoende; er werden ook stenen van elders gehaald. In 1858 werd er de eerste mis opgedragen, al was het gebouw toen nog niet helemaal klaar.
 |
Foto: BHIC, collectie provincie Noord-Brabant |
In 1884 kreeg Mierlo-Hout een eigen parochie, die ook werd gewijd aan de H. Lucia van Syracuse (opent in een nieuw tabblad). Maar die plaats hoort sinds 1968 bij Helmond.
In de jaren zestig van de 20e eeuw begon men anders te denken over hoe een kerk er uit moet zien. Het interieur werd versoberd en de beelden verdwenen. Gelukkig alleen naar de zolder. Daarom konden ze in de jaren tachtig gewoon weer in de kerk worden teruggezet.
In 1971 gaf 94% van de Mierlose bevolking op rooms-katholiek te zijn. De geestelijke verzorging van de 5.825 gelovigen was in handen van een pastoor en twee kapelaans.