De toren is het enig tastbare dat nog herinnert aan een geschiedenis van meer dan negenhonderd jaar. Zo oud is de parochie van Petrus’ Banden in Son.
Waarschijnlijk stond er aan het begin van de twaalfde eeuw een bescheiden stenen kerkje in Son. Een pauselijke brief uit 1107 maakt althans gewag van een altaar in die plaats. In 1445 kreeg de parochie toestemming voor de bouw van een nieuwe kerk. Dat moet in verschillende fases zijn gebeurd; de toren kwam pas rond 1550 gereed.
Van 1648 tot 1810 was de kerk in protestantse handen. Het gebouw werd gedurende de negentiende eeuw heringericht volgens de toen heersende neogotische stijl. Langzamerhand werd de kerk te klein voor het groeiend aantal gelovigen, maar tot sloop en herbouw kwam het niet. Son behield dus zijn middeleeuwse kerk. Helaas veranderde een spectaculaire brand in 1958 het gebouw in een ruïne. Alleen de toren bleef overeind.
Nu werd eindelijk de gelegenheid te baat genomen voor de bouw van een moderne kerk waar alle katholieken van Son een plaats konden krijgen. Architectenbureau Geenen en Oskam (opent in een nieuw tabblad) uit Eindhoven tekende het ontwerp, dat in 1960 was gerealiseerd. De bouwkundig opzichter was G.A.Roeters die heel lang bij Architectenbureau Geenen en Oskam in dienst is geweest. Monumentenzorg probeerde de ruïne, waarvoor de parochie geen belangstelling meer had, nog te herstellen, maar een storm in 1960 gaf het gebouw de genadeklap. Het grootste gedeelte moest worden gesloopt. Pas in 1975 werd de toren toch nog gerestaureerd.
En de nieuwe kerk? Die is inmiddels veel te groot. Hoewel het parochiebestuur in februari 2014 aangaf te kijken naar alternatieven, is nog niet besloten tot sluiting of sloop van het gebouw. De meningen in Son over het al of niet behouden van het gebouw zijn anno 2015 sterk verdeeld.
Aan het kerkelijk leven van vroeger heb jij vast nog levendige herinneringen. Wat valt er bijvoorbeeld te vertellen over de geestelijken met wie je toen te maken had in Son? In de jaren vijftig bijvoorbeeld was dat de pastoor M. van Hussen. Hij was in 1944 naar de parochie gekomen en in de jaren vijftig werd hij in zijn pastorale taken ondersteund door kapelaan Th. Gulick. Uit de Piusalmanak blijkt dat zij rond 1955 zo'n 3000 katholieke inwoners bedienden. In de jaren zestig was het pastoor Pulskens, die voor het zieleheil van de kerkgemeenschap waakte. Maar tot wanneer heeft hij dat eigenlijk gedaan? Wie volgde hem op?
Reageren kan hieronder.
Foto's
- De oude Petruskerk. Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, nr. 11.462 (opent in een nieuw tabblad)
- De nieuwe Petruskerk. Foto: BHIC / Paul Huismans, 2014
- Pastoor M.N.M. van Hussen viert zijn zilveren priesterfeest, 11 juni 1949. Op de achtergrond de Petruskerk. Bron: Regionaal Historisch Centrum Eindhoven, nr. 134332 (opent in een nieuw tabblad)
- Pastoor Pulskens. Bron: BHIC, nr. 1910-000942