De geschiedenis van de harmoniezaal krijgt aandacht in de twee verhalen met de titel “Harmoniezaal en fraaie kiosk op Nieuw-Borgvliet”. Die harmoniezaal wordt de werkplaats van koperslager, loodgieter en smid Adrianus Johannes Schuurbiers. Maar laten we beginnen bij het begin.
Het begin van het bedrijf van loodgieter Adrianus Johannes Schuurbiers
Het Dagblad van Noord-Brabant meldt op 24 augustus 1931, dat aan de nieuwe zaak café Monopole met een toneel-concertzaal op ’t Fort heeft gewerkt loodgieter J. Schuurbiers van Nieuw-Borgvliet. In dezelfde krant heeft Adrianus op 31 december 1931 en – na bouw van zijn woning en werkplaats – op 31 december 1934 een advertentie met nieuwjaarswensen.
Het begin van de zaak blijkt uit de inschrijving in het Handelsregister (opent in een nieuw tabblad) van de Kamer van Koophandel, die hij eerst op 13 maart 1946 doet. Als tijdstip van vestiging van de zaak geeft hij aan januari 1930. Hij, zijn vrouw en eerste kind wonen sedert 14 juni 1929 op Nieuw-Borgvliet en wel op het adres Michiel de Ruijterstraat 8. Op 23 februari 1931 verhuizen ze naar de Rembrandtstraat nummer 14.
Adrianus koopt grond en gaat bouwen
Twee deuren verder, later genummerd 18a, ligt een braakliggend perceel van 3,56 are. Dit koopt Adrianus op 11 april 1934. In de koopakte wordt ook buurman Willem van de Velde genoemd. In huis nummer 20 van Willem is (later) het postkantoor gevestigd. De andere buur is vanaf december 1934 de familie Weijts, die een schoenwinkel drijft. Adrianus vraagt op 23 juli 1934 een bouwvergunning aan. De aanvrage wordt vergezeld van een fraaie bouwtekening.
Op de tekening staat links de ingang van de winkel met etalage en toonbank. Achter de winkel is er een lange gang met kelder onder de trap. Naast de trap en kelder en achter de winkel is een bergkamer met daarachter de woonkamer. De gang komt uit in de keuken, die deels ook achter de woonkamer ligt. De dubbele deuren rechts naast de etalage zijn de toegang tot de werkplaats. De bouwvergunning wordt verleend op 10 augustus 1934.
Op 15 september 1934 vraagt Adrianus ook een vergunning ingevolge de Hinderwet aan voor de werkplaats voor lood-, zink- en kachelwerk. Ook ditmaal is de aanvrage vergezeld van een tekening met plattegrond en doorsneden van de werkplaats.
Ongeveer zes weken later verlenen burgemeester en wethouders de vergunning, na positief advies van de directeur gemeentewerken op 29 oktober 1934. En op 24 november 1934 opent Schuurbiers dan zijn nieuwe zaak. Daags tevoren verschijnt er een lovend artikel in De Zoom. Klik hier om dat te lezen (opent in een nieuw tabblad)
Ansichtkaart jaren 1930 en foto jaar 2024
staat blauw omlijnd de woning, winkel en werkplaats van koperslager,
loodgieter en smid Adrianus.
Kijkende naar de bouwtekening en de ansichtkaart kan worden gesteld dat de voorgevel in 2024 nog niet is veranderd. Ter vergelijking heeft de huidige bewoner, eigenaar Jan Kiebert, deze door hem in april 2024 genomen fraaie foto ter beschikking gesteld. De oorspronkelijke bouw in art deco stijl is nog niet verdwenen.
[Verhaal gaat verder onder de foto]
In het Dagblad van Rotterdam van woensdag 7 juli 1943 staat de volgende advertentie: “LAAT THANS UW KLOMPEN VAN NIEUWE ZOLEN VOORZIEN! Thans is er gelegenheid Uw klompen van nieuwe zolen te laten voorzien. U krijgt ze als nieuw terug. Aanbevelend: Firma N. D. SCHEFFELAAR. Auvergnestraat 28-30, Tel. 184, Bergen op Zoom. Levert Uw klompen in bij een van onderstaande winkeliers (…) waarbij staat (…) Nw. Borgvliet. A. J. Schuurbiers, Rembrandtstraat 18.” Frappant is dat de vader van zijn vrouw Rosalie Rietveld in de eerste decennia van de 20e eeuw klompenmaker op Woensdrecht was.
Naast vader ook de oudste zoon in de zaak
In de Nederlandsche Staatscourant wordt op 2 september 1948 vermeld, dat de kantonrechter van Bergen op Zoom op 4 augustus 1948 het recht van meerderjarigheid heeft verleend aan Petrus, zoon van Adrianus, voor het voeren van een loodgietersbedrijf en het verrichten van alle daarmede verband staande werkzaamheden, daaronder begrepen het aangaan van een vennootschap onder firma, een en ander ter voortzetting van door zijn vader gevoerde loodgietersbedrijf.
Geen deelname aan grote bedrijfstentoonstelling in Bergen op Zoom in 1949
Vader en zoon doen met hun zaak niet mee aan een bedrijfstentoonstelling op Plein 13 in de zomer van 1949, maar ze maken wel reclame in de krant. De tentoonstelling is de BIHATO, Bergen op Zoomse Industrie, Handels en Ambachts tentoonstelling. In het Brabants Nieuwsblad van 2 juni 1949 met als thema de tentoonstelling adverteren vader en zoon onder hun bedrijfsnaam “Het Wapen van Borgvliet”.
Ook wordt een auto aangeschaft
Tussen 1906 en 1950 werden er in Nederland provinciale nummerbewijzen (kentekens) uitgegeven. Aan de beginletter kon je zien uit welke provincie het motorvoertuig kwam. Vanaf 1951 kwamen er landelijke kentekens, maar nog tot en met 1956 kon je op de weg provinciale nummers tegenkomen.
In januari 1950 vraagt Adrianus zo’n nummerbewijs aan. Dat wordt N-98350 (opent in een nieuw tabblad). Volgens dochter Klim is de auto een Ford Taunus. Iets wat zij aan de hand van een foto van dat type bevestigt. Bij vervoer van materialen werd de achterbank neergeklapt.
