De tuin van het 350 jaar oude minderbroedersklooster werd midden jaren '90 steeds minder gebruikt als moestuin. Bewoners en gasten hadden meer behoefte aan stilte en bezinning. Zo ontstond de 'Hof van Lof', waarin bloemen en planten de schoonheid en de overvloed van de schepping laten zien, ieder met hun eigen verhaal.
Zo vertelt het lievevrouwebedstro hoe Jozef een zachte slaapplaats wilde maken voor Maria in de stal. De judaspenning laat de zilverlingen zien waarvoor Judas zijn meester verraden heeft en de pioen brandt als een tong van vuur met pinksteren.
Het agneeskruid of nieskruid herinnert aan St. Agnes, het duifkruid aan St. Columba, de monnik van Iona (columba is het latijnse woord voor duif). Het kleine mosterdzaadje groeit uit tot een grote plant en laat zo zien hoe een eenvoudige man als de Megense broeder Everardus als het Heilig Bruurke voor veel mensen een grote betekenis kon krijgen.
De Hof laat zien hoe de Franciscanen naar de wereld kijken: heel de schepping verkondigt de grootheid en goedheid van de Schepper. De planten en de bloemen, het water en de wind, de zon, de maan en de sterren loven en prijzen de Allerhoogste door er te zijn. Vandaar de naam ‘Hof van Lof’.
Wil je meer weten? De besloten kloostertuin Hof van Lof heeft een eigen website.