Het oudste bericht over de Schijndelse hopteelt stamt al uit 1400. Het gaat dus om een traditie die heel ver terguggaat in de tijd. Het telen van hop kostte best wel inspanning en veel goede mest, en soms viel de opbrengst tegen. Maar in de archieven komen door de eeuwen heen telkens weer zogenaamde ‘hopkuilen’ voor, een teken dat de teelt in Schijndel een lange ononderbroken traditie kent: het loonde dus blijkbaar wel.
Hopkuilen zijn langwerpige kuilen van minstens 40 centimeter diep die in de akker gegraven werden. In zo’n kuil werden telkens vier planten gezet, waarna de kuil met goede aarde en mest werd opgevuld. Na de oogst werden de gedroogde hopbellen in zakken verkocht.
Het afwegen gebeurde vanaf 1755 via officiële hopwagen: een voor Wijbosch en Lutteleinde, en een voor Elschot, de Borne en de Broekstraat. Zo’n hopwaag was een grote houten weegschaal die aan een balk in een schuur gehangen kon worden. De hopwagen werden door het dorpsbestuur aan de pachters van de waag beschikbaar gesteld. Er was ook een hopkeurmeester, de hopmeter, die de kwaliteit van de aangeboden hop moest bewaken.
In de twintigste eeuw was de hopteelt totaal uit Schijndel verdwenen. Wás, want in september 2005 is de eerst oogst van een nieuw proefveld hop met een geweldig hopoogstfeest gevierd. Dit proefveld is aangelegd op het Voorste Puthorstje door Martien van Veghel.
Het opnieuw in teelt brengen van hop is een samenwerkingsproject tussen de gemeente, een bierbrouwer, een agragriër, de horeca, het onderwijs, een bloemist en het toerisme in Schijndel. Met deze hopoogst is meteen bier gebrouwen, en het eerste Schijndelse bier met Schijndelse hop is op 31 januari 2006 officieel aangeboden aan burgemeester en wethouders van Schijndel.
