Bij het graven van een visvijver ten zuiden van de Beersche Maasweg in Escharen werden in 1985 op de westoever van het riviertje de Raam resten aangetroffen van een 12e eeuwse watermolen.
Het lijkt erop dat hier een zijtak of oude loop van de Raam heeft gestroomd, die later is verzand. In 1986 werden de sporen door amateur-archeologen blootgelegd.
De vondst van fragmenten van molenstenen leidde tot de conclusie dat het om een korenmolen ging, maar wel een van gering vermogen - vergeleken met andere (latere) watermolens in Brabant: hij lijkt een klein rad en kleine molenstenen te hebben gehad.
Daarnaast is er een klein kamwiel aangetroffen, dat niet past in korenmolens uit die tijd. Vermoedelijk was het daarom tevens een oliemolen. Het aangetroffen hout, leer, aardewerk en munten plaatsen de molen in de 12e eeuw. Hij moet een groot aantal jaren in gebruik zijn geweest, voordat hij buiten gebruik werd gesteld.
