Het is even zoeken, maar op het einde van een doodlopend pad tussen de laatste woonhuizen aan de Pastoor van Weerdtstraat, loop je vanzelf tegen dit erfgoed van ijzer aan. De schutskooi, gerestaureerd in 2002, is opgenomen in de Kunst & Cultuur Route.
Schutskooien waren vroeger gebruikelijk om loslopend vee vast te zetten. Natuurlijke afrasteringen, zoals houtwallen, heggen, hagen, bosjes en waterpoelen, hielden de beesten niet altijd tegen en zo ontsnapten ze nog al eens uit weilanden of liepen los op wegen, voetpaden en eigendommen van derden.
Als een boer zijn vee kwijt was, ging hij bij de schutskooien in de buurt kijken om te zien of zijn ontsnapte dier daar stond. Hij moest dan wel een vergoeding betalen in de vorm van schutgeld voor de dagen dat zijn dier daar verzorgd, gevoederd en gedrenkt werd.
De nu gerestaureerde schutskooi dateert uit 1928. In het polderarchief van Teeffelen bevindt zich een betalingsopdracht voor ƒ 140,- aan J.J. Holl, smid te Alphen, d.d. 10 november 1928 als aanneemsom voor een schutskooi te Teeffelen. Bijgevoegd bij de offerte was een eenvoudige schetstekening van de kooi.
De smid voegde daaronder nog aan toe: "Graag had ik dat de zaak wat vlug werd afgemaakt. het is nu nog mooi weer." Misschien vond hij dat bij nader inzien wat al te brutaal, en schreef er nog snel achter: "als ik soms de laagste mocht zijn bij deze inschrijving."
Honderdveertig gulden was best een hoog bedrag voor de kas van een kleine polder. Het polderbestuur stelde voor de bouw en de toekomstige onderhoudskosten van deze smeedijzeren schutskooi te bekostigen uit de opbrengsten van het schutsgeld.
Blijkbaar stond de oude schutskooi op een andere plek, want pas in het voorjaar van 1929 besteedde het polderbestuur van Teeffelen de afbraak van de oude schutskooi openbaar aan. De sloop werd gegund aan Johannes Hendrikus Jacobus van den Brand, landbouwer in Teeffelen, voor de som van ƒ13,50. Er wordt in deze aanbesteding duidelijk gesproken over een “houten” schutskooi.
Volgens het informatiebord ter plekke dateert de oude schutskooi uit 1795 en zou er een gedetailleerd bestek bewaard zijn gebleven. Dit bestek is echter in de archieven niet boven water gekomen. Er is wél een vermelding in de dorpsrekening van 1796: M. Roefs heeft toen 40 nagels van 4 à 5 duim geleverd voor de schutskooi. Van de houten balken is geen betalingsbewijs aangetroffen, maar misschien hebben de boeren van Teeffelen oude bomen verzameld en bewerkt.
Het doodlopende pad blijkt onderdeel te zijn van een oude polderweg die al op oude kadastrale kaarten voorkomt. Er leven voorzichtige plannen om die oude polderweg in het landschap weer in ere te herstellen, zodat er een rondwandeling ontstaat langs schutskooi, kerk, kapel en enkele karakteristieke boerderijen en huizen.