De Lidwinakerk ('de ronde kerk') werd in gebruik genomen in 1965. Van teruglopend kerkbezoek was kennelijk nog weinig te merken. En ook in latere decennia, toen overal kerken aan de eredienst werden onttrokken, herbestemd of gesloopt, hield dit godshuis moedig stand. Pas in 2000 kwam de verandering. Voortaan bood het gebouw ook onderdak aan de Gereformeerde Kerken in Nederland (Vrijgemaakt). Tien jaar later kwam de kerk volledig in deze protestantse handen.
Verbruggen en pastoor Maas. Best, Heilig Hartplein, 1978. (Foto: Cees
van den Biggelaar, bron: collectie Regionaal Historisch Centrum
Eindhoven, id.nr. 242128 (opent in een nieuw tabblad)
Denk bijvoorbeeld aan de bouwpastoor, de eerwaarde heer J.A.M.N. de Jonge. Hij kwam al heel vroeg te overlijden, en zou de voltooiing van zijn kerk niet meemaken. Als eerbetoon werd een van de twee kerkklokken naar hem vernoemd, met als opdracht: "Ik, Johannes, roep de mensen wakker, Primus Pastor van de Hoge Akker".
Uit de Piusalmanak blijkt dat de priester A.H. Verbruggen op 1 juni 1964, op 47-jarige leeftijd, de St. Lidwinaparochie en de dus nog in aanbouw zijnde kerk onder zijn hoede kreeg. We zien pastoor Verbruggen hiernaast op de foto tijdens de H. Mis.
De Lidwinakerk opende op 13 juli 1965 de deuren, bij gelegenheid waarvan de bisschop van Den Bosch mgr. W. Bekkers een eredienst opdroeg. Het gebouw was zoals wel meer naoorlogse kerken in Brabant sober en modern van stijl en voorzien van een losstaande, betonnen toren. Wat opviel aan het ontwerp van juist deze moderne kerk, uit de koker van de architecten C.H. de Bever en diens zoon L.L.J. de Bever, was de ronde vorm: een in gelijke helften verdeelde cirkel. Al snel kwam de H. Lidwina in de volksmond daarom bekend te staan als 'De ronde kerk'. De architecten kozen die vorm om een contrast te scheppen met het door hen ontworpen, vierkante gemeentehuis en met de strakke rijen van huizen in de omgeving.
Ook hadden vader en zoon De Bever de opdracht gekregen om er niet alleen een godsdienstig, maar multifunctioneel centrum van te maken. Dat is terug te zien in het interieur. Het gebouw heeft een duidelijk middelpunt, waaromheen de stoelen oplopend staan opgesteld. Het altaar kwam uiteraard in het midden van die cirkel, maar kon ook eenvoudig worden verschoven om ruimte te maken voor culturele evenementen. Akoustiek kreeg ruimschoots aandacht in de ontwerpfase.
Momenteel biedt de voormalige rooms-katholieke kerk onderkomen aan leden van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. De kerknaam 'Lidwina' hebben ze behouden, maar dan zonder de toevoeging 'heilige' natuurlijk.
Wat kun jij je nog herinneringen van het roomse leven in de parochie H. Lidwina en van de diensten in de bijbehorende kerk? En van de geestelijken die er te vinden waren? Laat het ons weten! Dat kan, door hieronder een bericht achter te laten in het vak 'Reageer op dit verhaal'.
[Dit verhaal is op 4 januari 2018 aangepast n.a.v. een opmerking van Jan Buijs. Redactie]