In 1964 waren mijn geëmigreerde broer Tenne en zijn vrouw over uit Australië voor een vakantie in ons vertrouwde Brabant. Onze ouders woonden weliswaar in Eindhoven, maar Boxtel had toch zijn voorkeur. Hij hield veel van Kasteel Stapelen, Lennisheuvel en de omgeving van Boxtel.
Voordat hij naar Australië was geëmigreerd, was mijn broer jachtopziener in de Batabossen van Best. Dus hij kende de hele omgeving. In Australië werkte hij als landmeter, de grote snelwegen in West-Australië heeft hij daar allemaal mee gepland. Na vier weken met mijn broer rondgestruind te hebben in Boxtel en omstreken, kwam er een einde aan hun mooie vakantie en gingen zij weer terug naar Perth in West-Australië. Toen we na hun vertrek de logeerkamer aan het opruimen waren, vonden wij een grote tas onder hun bed die ze daar vergeten waren. Per zeepost versturen is natuurlijk een optie maar dat is toch duur, en daarbij zaten er alleen maar persoonlijke spullen in die tas.
Ik werkte in die tijd als chef-kok in een Hotel op het Stationsplein en daar werkte ook Janny Voets. Als oud-zeeman vroeg ik regelmatig naar haar broers Henk en Ad. Die laatste zat op zee. "Hoe is het met je broer, die vaart toch bij de VNS, de Vereenigde Nederlandsche Scheepvaartmaatschappij?" vroeg ik dan. Ook nu informeerde ik weer naar Ad en toen antwoordde Janny dat hij die week thuis zou komen. "Maar hij gaat meteen een verre reis maken naar het Midden-Oosten en blijft lang weg", zei ze erachteraan. Waarop ik haar zei dat ze hem even langs moest sturen voor zijn vertrek. En dat deed hij. Ik had geluk, hij moest inderdaad richting Australië, maar eerst naar Port Said in Egypte en dan met een olietanker door het Suezkanaal. Maar het was de moeite waard om de tas toch aan hem mee te geven. En na een voorspoedige reis belandde deze in Australië.
Daar meerde de 'Koudekerk' op een dag vroeg af in de haven van Fremantle, naast Perth. Ad moest eerst nog aan boord werken voor dat hij de wal op kon. Mijn broer stond hem al op te wachten. "Niet te geloven, een vriend van onze Bert uit Boxtel komt mijn tas terugbrengen," zei hij. "We zullen er eens een paar leuke dagen van maken in Perth, want dat ben ik je wel verschuldigd. Morgen gaan we naar Kings Park, daar is het groot feest, en we gaan kijken naar de Batavia in het Scheepsvaartmuseum."
Als ik Ad nu in ons dorp tegenkom, dan roepen we altijd naar elkaar. En dan vraag ik hem steeds: "Hé Ad, kun je even een tas wegbrengen naar m'n bruur?!"
Dit verhaal verscheen eerder in de MooiBoxtelKrant van 8 juli 2015.