De watertoren van Oisterwijk was identiek aan die van Boxtel. Ze dateren ook uit hetzelfde jaar. Dat is niet zo gek als je bedenkt dat ze in één gezamenlijk project gebouwd zijn.
Oisterwijk en Boxtel hebben namelijk jarenlang een gemeenschappelijke regeling gehad voor de drinkwatervoorziening. En aangezien de gemeenteraden toch al schoorvoetend akkoord gingen met het aanleggen van een drinkwaterleiding, was iedere vorm van kostenbesparing welkom. Dus dat betekende samen betalen voor één keer ontwerpen en dan twee torens bouwen. De bouw van de Oisterwijkse watertoren was in 1929 bijzonder genoeg om het Algemeen Handelsblad (opent in een nieuw tabblad) te halen (met dank aan P. Schellen voor de tip).
De Boxtelse toren werd in de volksmond al gauw de reuzensigaar genoemd, maar in Oisterwijk is voor zover bekend nooit een dergelijke bijnaam voor de toren ontstaan. De verklaring voor zo’n naam ligt voor de hand: de betonnen kolos had een gestroomlijnde vorm, die sterk doet denken aan de watertorens die de architect H. Sangster enkele jaren daarvoor, in de vroege jaren twintig, had ontworpen voor de waterleidingmaatschappij Noord-West-Brabant.
De Oisterwijkse toren heeft ook hetzelfde lot ondergaan als zijn Boxtelse broertje. Toen de watertoren eenmaal buiten gebruik was gesteld, omdat hij zijn functie verloren had, midden jaren ’70, heeft men nog even geprobeerd een andere bestemming te vinden.
Zo had het Boxtelse architectenbureau Leermakers plannen voor de verbouwing van de toren tot appartementen. Dat bleek uiteindelijk financieel niet haalbaar. De enige optie was sloop, waarvoor de gemeente Oisterwijk in 1980 vergunning gaf. Daarmee kwam er een einde aan het bestaan van de ruim 50 jaar oude watertoren van Oisterwijk.
