Je zult maar getroffen worden door de sociale ellende, de lichamelijke en geestelijke verwaarlozing en de morele en geestelijke nood van kinderen en wezen uit de armste lagen van de bevolking in je stad. Dat gebeurde de jonge Duitse priester Eduard Michelis (1813-1855) in Sankt Mauritz bij Münster (D.).
Om daadwerkelijk te kunnen helpen, besloot hij een zustercongregatie te stichten, die aan arme wezen een tehuis en een opvoeding moest geven. Op 3 november 1842 werd de congregatie opgericht, met als eerste taak de zorg in een armenweeshuis in Sankt Mauritz.
Onder druk van de antiklerikale politiek in Duitsland, de zogenaamde Kulturkampf (opent in een nieuw tabblad), moesten de zusters in 1876 uit Münster vertrekken en kwamen ze in Nederland, in Steyl (L) terecht. Ze stichtten er een pensionaat, waarin naast Duitse ook Nederlandse pensionaires werden aangenomen. In 1895 begon men op verzoek van Duitse emigranten met een missie in Brazilië.
De congregatie groeide en bloeide: in 1917 telde ze al 140 huizen en 1.850 zusters. Vanaf 1920 werd Nederland een zelfstandige provincie. Het moederhuis annex provincialaat werd in dat jaar in Steyl gevestigd, vandaar dat we het ook wel hebben over de Zusters van Steyl.
 |  |  | De ontwikkeling van het habijt van de Zusters van Steyl. Van links naar rechts het habijt van een postulante, een postulante gekleed voor de eucharistie, en een postulante van na 1948. |
Vanuit Steyl vertrokken de eerste vier zusters in 1934 naar de missie in Nederlandsch Indië. Ruim veertig zusters hebben daar gewerkt. In 1952 werd Indonesië een zelfstandige provincie. Het Nederlandse provincialaat werd in 1965 verplaatst naar Venlo en sinds 1994 wonen de zusters in Tegelen.
 |  |  |  |
De ontwikkeling van het habijt van de Zusters van Steyl: de geprofeste zuster 1876-1913; 1913-1956; 1956-1968; 1968-1976.
De zusters werkten op den duur niet alleen in de opvang van weeskinderen, maar ook in de wijkverpleging, het onderwijs, internaten voor wees- en schipperskinderen en in de zorg voor zieken en bejaarden.
In Noord-Brabant had de congregatie maar één klooster, namelijk het Henricusgesticht in Lierop, daarbuiten waren de zusters actief in o.a. Apeldoorn, Arnhem, Bergharen, Blerick, Ottersum, Steyl en Venray. Buiten Nederland was de congregatie aanwezig in Brazilië, Centraal-Afrika, Indonesië en op Aruba.
Foto’s
Eduard Michelis (1813-1855). Bron: Website Zusters van Steyl (opent in een nieuw tabblad).
De ontwikkeling van het habijt van de Zusters van Steyl. Bron: Website Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid (opent in een nieuw tabblad).
Wanroij, professie van Gertruda Maria Martina Nabuurs (1915-1981), midden, 1936. Rechts zuster Benedicte (Anna Theodora Nabuurs, 1897-1988) en links haar zus, zuster Margriet, Geertruida Maria Nabuurs (1901-1989). Origineel: Collectie Henk Nabuurs. Bron: BHIC, DCWAN-000011.
Bronnen
Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.
Website Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid (opent in een nieuw tabblad).
