Twee broers, Anton en Martien Vondervoort, gingen jaren geleden vissen op de Maas bij Lith. Het jaartal is mij niet bekend, maar men praat over tweede helft jaren ‘50. Op een gegeven ogenblik zei Anton tegen Martien “we stoppen even met vissen, want we krijgen regen en onweer.”
Zo gezegd zo gedaan, met het bootje terug naar de kant. De ketting van de boot werd vastgelegd aan een stuk prikkeldraad van het weiland en nu afwachten of de bui over zou waaien. Maar wat gebeurde er ... de bliksem sloeg in het bootje! Een bliksembal kwam via het prikkeldraad zo in het gezicht van Martien terecht, die gelijk voorover uit het bootje in de Maas viel. Anton raakte bewusteloos in het bootje.
Even later kwam de bevolking kijken wat er gebeurd was. Martien was onvindbaar onder het water, Anton werd gered uit het bootje. Na een volle dag gezocht te hebben naar het lichaam van Martien bleken brandweer en hulpdiensten het lichaam van Martien niet te kunnen vinden. Moeder en familie riepen toen de hulp in van een waarzegger uit Maren Kessel, die in die tijd bekend was van de TV. Die man kwam naar de Maas om te kijken waar of het lichaam eventueel zou kunnen liggen.
Deze waarzegger was de zoon van een bakker en genoot veel aanzien met het oplossen van problemen. Op een gegeven moment stond de hele dijk naast het pontveer helemaal vol mensen onder wie de moeder en familie. Het bijzondere was dat ook de vader van Martien jaren geleden dodelijk was getroffen door de bliksem.
De waarzegger stond uren te kijken en zei toen: “daar in die bocht ligt het lichaam onder een boomstronk.” En na gezocht te hebben, vond men toen het lichaam van Martien Vondervoort. Dat waren taferelen, niet te beschrijven! Van de moeder die alsmaar schreeuwde, terwijl ze naar boven keek: “eerst mijn man en nu mijn kind!”
