Het Dungens Volkslied: ‘n dûrrepsliedje, oftewel: Den Dungen van eiges
Woor vruuger ‘t watter ons durrep overviel
Li nou ‘t kapèlleke en hier en door ‘ne wiel
Mi boeregedoentjes, wè gruuntes en koei
Kwaam dees stukske Brabant mi bietjes tot bloei
Ok al is dan ons Mòskèntje Gèsel, zoowt skent
We zen dur de jorre ôn mekare gewend
In tûrrep, in den Hoek, op de Poeling en d’n dijk
Skent de zon, ès z’t tuu, vur allemôl tegelijk
Ge zogget nie zeggen mar we hebben ‘t hier zat
Goeie grond en veul spruiten, in de polder ons Gat
D’r zit muziek in Den Dungen, overal en alted
In ons dûrrep op de donken, alle kirres opnet
Tussen de brug en de meule, d’n Hozik en ‘t Woud
Is mi werken en fruuten Den Dungen gebouwd
Sint Jacobus de meerd’re, patroown bid vu ons
‘t Is overal goewd, mar nerris beewter ès b’ons
Anoniem, september 1983
Eerder gepubliceerd op CuBra, het Webmagazine Cultureel Brabant
Gezongen door Ad de Laat
