Erna Hodenius bestudeerde de Memorieboeken van het klooster van de Penitenten van de Eenheid in Reek. Sinds 1949 heette dat klooster Nazareth. In dit verhaal scheert het klooster langs het randje van de afgrond.
1864
In dezen tijd was het met de financiële toestand van ons klooster treurig gesteld. Wij hadden hier bijna geen middelen van bestaan. De arbeid der zusters bracht weinig op. Er werd hier bewaarschool onderricht gegeven vanaf het begin der stichting, en de zusters waren de pastoor behulpzaam door de kinderen catechismus en het bidden te leren. Verder werd hier een beetje handwerken geleerd, maar weinig van betekenis, de meisjes werden hier voor school bezig gehouden, opdat zij op de speelplaats niet bij de jongens zouden zijn, de meisjes en de jongens werden hier voorbereid tot de eerste heilige communie enz. De armoede van ons klooster was groot zo dat de nieuwe pastoor van Haren, H. v.d. Heuvel die tevens bestuurder was van onze congregatie, het voortbestaan van ons klooster te Reek onmogelijk achtte.
Toen op 23 augustus 1864 het bericht ons klooster binnenkwam dat pastoor v.d. Heuvel de opheffing van ons klooster aan monseigneur zou aanvragen, waren pastoor v.d. Sandt en wij allen zeer verslagen. Door een ongewone samenloop van omstandigheden werd dit onheil afgewend.
In den nacht van 24 augustus stierf de zeereerwaarde Heer pastoor H. v.d. Heuvel plotseling, en het bleek dat de brief nog niet weggezonden was.
(BHIC, toegang 1827 inv. nr. 437)
Klik voor een vergroting
De brief bleef liggen en pastoor v.d. Sandt zwoegde met ons, om het voortbestaan van ons klooster te verzekeren. Aan gebed geen gebrek. Als de nood het hoogste is, is gods hulp nabij.
Wil je meer verhalen van Erna Hodenius over de Penitenten in Reek lezen?
