Een oud liedje, ooit uitgetypt door mijn grootvader, misschien herkent iemand het?
't Hermenieke van Bergeyk
dé spulde toch zo schon.
En ze hebben saam geklonken
ze hebben saam gedraonken, van:
't GERSTEBIER VAN KYRIE,
't GERSTEBIER VAN KYRIE,
't GERSTEBIER VAN KYRIE-ELEISON!
De pastoor van Bergeyk
die is er toch zo rijk:
En als-ie komt te sterven,
drinkt heel Bergeyk van d'erven, van
't GERSTEBIER VAN KYRIE..
>En de kuster van Bergeyk
die vergat 'ne keer een lijk:
Want, ie-had te veul geklonken,
Hij had te veul gedronken, van
't GERSTEBIER VAN KYRIE..
En de dokter van Bergeyk,
die hee hoast gin praktijk:
Want ie kan zo vlug nie wezen,
of ze zijn alweer genezen, van:
't GERSTEBIER VAN KYRIE..
En het Raodhuis van Bergeyk
dé is 'ne kelder rijk.
En in die grote kelder,
daor schuimt het toch zo helder,
het GERSTEBIER VAN KYRIE
't GERSTEBIER VAN KYRIE,
't GERSTEBIER VAN KYRIE-ELEISON!
