Van Vucht Interieuratelier bestaat inmiddels al meer dan 100 jaar. Het bedrijf is vier generaties geleden opgericht als schildersbedrijf in Esch en heeft zich daarna ontwikkeld tot een onderneming die zich onderscheidt in het ontwerpen en ambachtelijk maken van interieurs op maat. Nettie van de Langenberg-Scheepers ging op zoek naar de roots van de familie van Vucht, eigenaar van deze firma.
De zoektocht brengt Nettie terug naar de 18de eeuw, naar Arnout van Vught, visser in Vlijmen. Arnout trouwt met Adriana Meesters en ze worden ouders van zoon Jan, die later ook in de voetsporen van zijn vader zal treden. De vis werd aan de man gebracht op de wekelijkse vismarkten van Den Bosch en Tilburg. Het ambacht van visser was geen vetpot, maar door tal van nevenactiviteiten had de beroepsvisser toch een redelijk bestaan. Naast vissen hield men zich bezig met het snijden en bewerken van biezen en in de wintermaanden werden er korven gevlochten en netten gebreid.
De familie van Vugt stond bekend om hun vakkundige breikunst. De voorjaarsmaanden leenden zich uitstekend voor het vangen van eenden en vogels die neerstreken in dit waterrijk gebied. De vraag of alle bezigheden ook wettelijk geoorloofd waren, laat zich raden. De relatie met de veldwachter liet in ieder geval te wensen over, zo blijkt uit een akte van 1814. Hier zien we dat er wordt gescholden en gevochten waarvoor een flinke boete voor moet worden betaald.
Na het overlijden van Adriana hertrouwde Arnout op 6 november 1808 met Dona Antoinisse van Liempt uit Vught en 13 jaar later, op 3 maart 1821, werd hun zoon Marinus geboren te Vlijmen. Arnout was inmiddels 52 jaar en schipper van beroep. Wellicht was hij overgestapt op een andere vorm van visvangst. Wanneer Marinus, trouwt met Geertrui de Haas, verandert de schrijfwijze van de familienaam in: van Vucht. Het jonge paar wordt in 1846 ouders van een zoontje maar twee jaar later overlijdt vader Marinus, nog maar 27 jaar oud. De doodsoorzaak werd niet vermeld. Er heerste in 1848 een cholera-epidemie in Den Bosch en misschien heeft zijn beroep van water- en vuurverkoper een rol gespeeld bij het vroegtijdig overlijden.
De jonge weduwe Geertrui, met zoontje Marinus – vernoemd naar zijn vader - zette het bedrijf in de Ortenstraat voort en hertrouwde in 1850 met Lambertus Brink.
Als Marinus 22 jaar is, trouwt hij op 25 november 1868 met Christina Francisca Maria de Haas. Op zijn huwelijksakte werd vermeld dat Marinus beeldhouwer was. In mondelinge overleveringen van de ene op de andere generatie van Vucht wordt verteld dat Marinus in de 19de eeuw meegewerkt zou hebben aan de restauratie van de Sint-Janskathedraal te ’s-Hertogenbosch. Marinus en Christina kregen 10 kinderen, maar vijf daarvan overlijden al op zeer jonge leeftijd en het gezin woonde In Den Boerenmouw 13 waar ook een tapperij was gevestigd. Het is begrijpelijk dat er brood op de plank moest komen voor zijn gezin en derhalve nam Marinus het misschien niet zo nauw met de sluitingstijd van zijn lokaliteit. Dat leverde hem nog een proces-verbaal op. Wanneer op 16 november 1903 Christina te ’s-Hertogenbosch overlijdt, blijft Marinus nog enige tijd In Den Boerenmouw wonen. In 1923 vestigt hij zich, met het gezin van zijn zoon Henri, in Esch.
En dat is het begin van de oprichting van het schildersbedrijf. Wil je weten welke beelden op de Sint Jan van de hand van Marinus zouden zijn, hoe de familie Van Vucht het vertrouwen weet te winnen van de inwoners van Esch of welke sporen je van deze kunstzinnige familie kunt terugvinden in de... Efteling?
