Op 3 maart 1964 verkondigen de nationale media het aanbrengen van 50-kilometerborden in de kom van Mariaheide. De provincie neemt eindelijk haar verantwoordelijkheid om de snelheid op de Heise dodenweg te beperken.
Een dodenweg, dat is de provinciale weg door Mariaheide. Het onopvallende Veghelse kerkdorp haalt in de jaren ’60 de landelijke media met een reeks verkeersongevallen met dodelijke afloop. Onder de slachtoffers vijf kinderen. De schrik zit er goed in bij de Heise bevolking. “Ik heb geen moment rust als mijn kinderen buiten spelen” aldus de moeder van het jongste slachtoffer die steevast over ‘de snelweg’ spreekt. “Soms wordt ik ’s nachts wakker. Dan schrik ik op en dan schreeuw ik: Vrouwke, niet overlopen. Het was het dierbaarste dat ik bezat.” De familie bouwt ondertussen in Veghel een nieuw huis, omdat ze niet meer tegen het gevaar op de weg kunnen. “Moeten er dan nóg meer kinderen worden doodgereden, voordat er iets wordt gedaan?”
Verbijsterd
Het is de grootste zorg voor het gemeentebestuur. 7.000 Voertuigen passeren dagelijks de weg. Er wordt met zeer hoge snelheden gereden, soms wel met 120 kilometer per uur! Een verzoek aan de provincie - eigenaar van de weg - om een snelheidslimiet in te stellen, loopt op niets uit. De Veghelse locoburgemeester Piet Dobbelsteen, ’n echte Heise en voorzitter van de Stichting Gemeenschapsbelangen Mariaheide, is verbijsterd. “Een eindje verderop, in Uden, bestaat toch ook een maximumsnelheid van vijftig kilometer. Waarom dan niet bij ons?” En ondubbelzinnig vervolgt hij: “Ik wil niemand de schuld geven; maar men kan ook schuldig zijn door een verzuim”.
Dobbelsteen stelt: “de autoweg moet worden omgeleid”. En daar zit een pijnpunt. Het vooruitstrevende Veghel ligt regelmatig in de knoop met de Planologische Dienst van de provincie. Tot het vijfde Heise kind in februari 1964 wordt doodgereden. Het is de druppel. In een brief aan de minister van Verkeer schrijft Stichting Gemeenschapsbelangen Mariaheide dat het uitblijven van oplossingen de bevolking van Mariaheide met verbittering heeft vervuld. De landelijke kritiek neemt toe.
Wij hebben onze kinderen lief
De overheid besluit een Baileybrug voor voetgangers te laten plaatsen. Ook de provincie draait razendsnel bij. Ze stelt in Mariaheide een snelheidsmaximum in van 50 km/u. Op hun vrije zaterdag plaatsen werkers van Provinciale Waterstaat de verkeersborden. Ze vervangen de zelfgemaakte Heise borden met de teksten: “Langzaam rijden a.u.b., wij hebben onze kinderen lief” en “Dank u wel chauffeur en goede reis”.
