Ik kende de muziek van de Engelse Space-Rock-formatie “Porcupine Tree”, doordat ik begin jaren ‘90 abonnee was van een Symfo-blaadje dat ook CD’s begon aan te bieden. Een daarvan was de CD “On the Sunday of life” (1991) waarop één van mijn persoonlijke lievelings-lange-nummers stond: ‘Radioactive Toy’.
De muziek van de Porcupine Tree (opent in een nieuw tabblad) werd “Space-rock” genoemd en dat viel in het Symfo-genre met een psychedelisch-aandoend optreden. Ruimtelijke muziek ingevuld met fantasierijke teksten. Op vrijdag 7 januari 1994 ging ik met de auto naar Uden. Het concert zou om 22.00 uur beginnen en de entree kostte toen maar fl. 12,50. Zeven jaar later zou alles met de Euro wat prijziger worden.
De band had een speciale gast (opent in een nieuw tabblad) in zijn gelederen tijdens dit concert, namelijk de toetsenman van de toen bekendere Britse new wave band uit de jaren '70/'80, Japan. Pas toen het concert begon kreeg ik in de gaten dat het concert werd ondersteund met wel een erg prachtige lichtshow. Daar ik sinds enkele jaren een fotocursus volgde op het Pieter Breughel Instituut te Veghel, wilde ik dat graag vastleggen, maar ik had m’n fototoestel niet bij.
Snel beslissen was noodzakelijk, dus reed ik met een noodgang terug naar Boekel ten koste van de eerste helft van het concert. Eenmaal terug in De Pul (opent in een nieuw tabblad) kon ik meteen aan de slag. Met een half rolletje nog op het toestel en een reserve kon ik voldoende opnames maken.
Ik had echter geen lichtgevoelige lens, alleen maar enigszins lichtgevoelige 400 iso-film. Daar het geen sterke belichting was, moest ik dus ook dichterbij gaan staan een langere sluitertijd gebruiken dat weer bewegingsonscherpte kon geven. Maar gelukkig waren er geen snelle bewegingen tijdens dit zweverige concert.
Over het geheel genomen had ik dus weinig van de muziek zelf kunnen genieten. Toch ging ik na afloop met een tevreden gevoel naar huis. Gelukkig wist ik toen nog niet wat ik enkele weken later in De Pul-Café zag: dat de organisator Arie tijdens de try-out op de middag al prachtige foto’s had kunnen maken. Maar goed, ‘gelukkig hebben we de foto’s nog!’ (later een veelgehoorde reclame-slogan).
En Ernst, de geluidsman achter de mengtafel, die wilde ook graag dat ene exemplaar.
De titel van de CD is gecorrigeerd op verzoek van de auteur. Redactie
