Zeg “Máxima’s inhuldigingsjurk” en iedereen weet wat je bedoelt. Zijn ontwerper, Goirlenaar Jan Taminiau (1975), is eigenlijk opgeleid tot antiquair, maar mode was toch “meer zijn ding”. Jan veranderde daarom van koers en studeerde in 2001 cum laude af aan de Kunstacademie in Arnhem. In 2003 haalde hij aan het Fashion Institute daar, zijn mastergraad.
Zonder ooit om te kijken denderde hij meteen dóór: zijn eigen modelabel richtte hij ook nog in 2003 op. Het jaar daarop meldde hij zichzelf voor het eerst tijdens de Amsterdam Fashion Week, weer een jaar later is zijn werk ook in Parijs te bewonderen. Tegenwoordig presenteert hij nagenoeg ieder jaar twee nieuwe collecties: Een met Haute Couture en een met meer “draagbare” kleding.
Jan houdt naar eigen zeggen van “groots en meeslepend”; bijzondere kleding gemaakt van bijzondere stoffen. Uiterst bewerkelijk, kwetsbaar, decoratief en altijd zeer gedetailleerd. Kostbaar om te maken en ook daarom specialiseerde hij zich aanvankelijk in bruidsmode: die had sowieso al zijn bijzondere interesse en mag bovendien traditioneel wat méér kosten.
Aanvankelijk is zijn klantenkring bescheiden: een klein groepje welgestelde dames bestelt vooral gelegenheidskleding, die meestal is afgeleid van de “catwalkmodellen” die hij tijdens zijn Haute Couture-shows toont. Met zijn kleine team heeft hij daar de handen vol aan.
Toch is er ook een andere kant, want Jan is speciaal geïnteresseerd in stoffen met een verhaal en een geschiedenis. Stoffen met karakter en een bepaalde achtergrond: brokaten priestergewaden, oude postzakken…
Jan’s liefde voor recycling zorgde al in 2009 voor veel aandacht, toen prinses Máxima zich hulde in zijn spraakmakende “postzakjasje”. Of het daaraan lag is natuurlijk speculatie, maar vanaf 2010 droeg opeens Lady Gaga regelmatig zijn kleding en in 2011 droeg Beyoncé zijn extravagante schoenen op de hoes van haar CD. Tussendoor ontwierp hij ook de “Freedom T-shirts (opent in een nieuw tabblad)”
Máxima intussen, werd snel een trouwe afnemer. Sinds zij bij de inhuldiging van Willem-Alexander schitterde in Jan’s opzienbarende creatie, is het hek helemaal van de dam. Sindsdien kan hij de opdrachten eigenlijk nauwelijks meer aan: hij maakte de trouwjurk voor Prinses Claire van Luxemburg en kleding voor in de film “The hunger games”. Hij scoorde een meerjarig contract met de KLM voor het ontwerpen van hun “comfort bags (opent in een nieuw tabblad)” én hij gaf kledingadvies aan de Jostiband (opent in een nieuw tabblad).
Naast Haute Couture heeft Jan zich daarnaast de laatste jaren ook nadrukkelijker gericht op wat hij “Demi-couture” noemt: Prachtige, draagbare kleding, helemaal Taminiau, die in wat grotere oplages gemaakt wordt. Door die grotere oplage, en doordat deze kleding niet per se op maat wordt gemaakt, is zij relatief betaalbaar. Met deze lijn wil Taminiau nadrukkelijk een groter publiek bereiken.
Jan is tegenwoordig een gearriveerd couturier, ontvanger van een Mode Stipendium van het Prins Bernhardfonds en winnaar van de “Grand Seigneur” modeprijs. Hij heeft ateliers in Baambrugge, Frankrijk en Spanje. Zijn inhuldigingsjurk is in het Haagse Gemeentemuseum te bewonderen.
En, wat hem verder ook gebeuren mag, al in 2014 viel hem de grootste eer te beurt die een Nederlander ooit behalen kan: hij sierde de voorpagina van de Donald Duck!
