Deze herberg lag langs de route vanuit Esch, door de Voort, Antwerpse baan, de Raam via de Gijzel naar de Zandkant, alwaar het zandpad overging op de route Tilburg - Den Bosch, een zandweg langs de duinen.
In 1500 werd deze boerderij aan de Voort 1 aangeduid als een boerenhoeve. Na een verbouwing in 1558 gaf Jacob van de Voort het de naam uit 1319 weer: Herberg De Wijngaertranck. En plaatste in den herd een buffetkastje met wat glaswerk en voor het raam een tafeltje met een paar stoelen, zodat de reizende mens zich te goed kon doen aan eten en drinken en waar het paard verzorgd kon worden.
De boerderij heeft nadien meerdere eigenaren gehad en werd telkens verbouwd. Vanaf 1854 was de hoeve van de familie Van Esch. Deze familie verkocht de oude boerderij rond 1930 aan Martinus van Iersel. Die heeft het gebouw geheel afgebroken en opnieuw gebouwd.
De eerste steen bij deze nieuwbouw werd gelegd door Cornelis van Iersel, toen 8 jaar oud, zoon van Martinus van Iersel, met opschrift: Cornelis van Iersel de Voort 23 – 5 – 1933.
Verhaal gaat verder onder de foto
Ook een oude kalksteen, bijna onleesbaar met de naam Den Wijngaertranck is teruggeplaatst door Martinus van Iersel, omdat volgens Helvoirtse Schetsen er in 1319 hier al een hoeve met die naam was.
Deze boerderij is bij de bevrijding in 1944 weer afgebrand, waarbij de voorgevel gespaard is gebleven. Bij de herbouw is die weer in de nieuwbouw meegenomen.
In 1973 kocht een zoon Harrie van Esch en zijn vrouw Johanna Peijnenburg de boerderij weer terug van Martinus Van Iersel. Nu beheert zoon Harm van Esch er een melkveebedrijf.
In een familieboek van de familie Peijnenburg is ook nog terug te vinden dat een verre voorouder van de vrouw van Harrie van Esch, Jenneke Peijnenburg, in de boerenhoeve heeft gewoond in 1558 met haar tweede man Jacob van de Voort. Dit is de stamhouder van Rouppe van der Voort.