Het overlijden van een kind is één van de ergste dingen die een mens kan overkomen. Hier zomaar een overlijden van een kindje precies honderd jaar geleden. Hoe schrijnend moet dit voor de ouders zijn geweest, die daarvoor al zes kinderen aan de dood moesten afstaan.
Als wees geen gemakkelijke start
Op 7 februari 1896 hadden de ouders Wilhelmus Althuizen (1870) en Petronella Peters (1874) uit Boekel elkaar op het gemeentehuis het ja-woord gegeven. Toen Nellie, die in Gemert dienstmeid was, met haar boer Willem trouwde had zij al geen ouders en grootouders meer.
Als 21 jarige – in die tijd minderjarig – had zij de toestemming van haar voogden om te mogen trouwen. Haar vader zal zij amper gekend hebben, die overleed toen zij 3 jaar was. Haar moeder overleed toen zij een meisje van 11 ½ jaar was.
Moeder van 15 kinderen
Uit het huwelijk van vader Willem en moeder Nellie werden 15 kinderen geboren, waarvan er zeven kinderen op heel jonge leeftijd overleden.
1e kind Ludovicus, geboren 8 januari 1897 overleed op 8 januari 1897
2e kind Aloysius, geboren 5 februari 1898
3e kind Hendrikus, geboren 16 April 1899
4e kind Adrianus, geboren 21 december 1900
5e kind Johanna, geboren 5 januari 1902, overleden 26 mei 1903
6e kind Johanna Hendrika, geboren 13 februari 1903, overleden 22 februari 1904
7e kind Hendricus, geboren 26 juni 1904
8e kind Antonius, geboren 11 juli 1905, overleden 13 april 1906
9e kind Johanna, geboren 3 februari 1907
10e kind Antonius, geboren 2 februari 1908, overleden 18 september 1908
11e kind Antonius, geboren 20 juli 1909, overleden 6 april 1911
12e kind Petronella, geboren 15-2-1912
13e kind Antonia, geboren 28-11-1914, overleden 12 december 1915
14e kind Martinus, geboren 29-12-1915
15e kind Dora, geboren 21 juli 1917
 |  |
 |  |
 | Op 29-12-1933 overleed haar echtgenoot op 63?-jarige leeftijd en op 22-1-1944 overleed zij zelf op 69?-jarige leeftijd. Weduwe Tegen oudjaar 1933 overleed haar Willem op 63-jarige leeftijd na een huwelijk van ruim 37 jaar. Zelf overleed deze moeder van dit grote gezin tijdens de tweede wereldoorlog op 22-1-1944. De bevrijding mocht zij niet meer meemaken.. |
Goede tijden, slechte tijden
Zij was beslist in haar tijd niet de enige moeder die zo’n zwaar lot in het leven droeg. Na het overlijden van haar 1-jarige dochtertje op 12 december 1915, beviel ze veertien dagen later al weer al weer van een kindje.. Zo toepasselijk is dit gedichtje van Guido Gezelle
God gaf het ons,
God nam het ons,
Gods name zij geprezen;
‘t was wel bij ons,
‘t ging weg van ons,
‘t was beter in de Hemel;
daar blijft het ons,
daar wacht het ons,
daar zien wij ‘t eenmaal weder!
