De Kapucijnen uit het Belgische Meersel-Dreef begonnen op verzoek van de inwoners in 1874 een stichting in Slikgat, vanaf 1910 Langeweg genoemd. Op 26 juli 1876 werd de kerk ingewijd en betrokken de paters het klooster dat bestemd was voor vijftien religieuzen.
Architecten waren de kapucijnen Ildephonsus van Brugge en Valenus van Deurne. Aanvankelijk gaf de kapucijn Liberatus van Exel in een spreekkamertje Latijnse les aan twee leerlingen, op 3 augustus 1887 opende het serafijns seminarie. Het klooster werd meermalen uitgebreid, de kapel was in 1909 klaar.
In november 1944 ging het gebouw grotendeels verloren, er konden maar enkele kapucijnen blijven wonen. De priesteropleiding werd na enige omzwervingen gevestigd in Oosterhout. De resterende vleugel is in 1971 in gebruik genomen door een leefgroep van Emmaus.
Architect Schellekens uit Dongen bouwde in 1951 een nieuwe kerk en in 1972 een nieuwe pastorie. Tot 1994 was de pastoor nog een kapucijn.
De tuin heeft een rijke verzameling van oude bomen waaronder beuken, paardenkastanje, plataan, zilveresdoorn, Amerikaanse eik, rode beuk en er is een grote verscheidenheid aan heesters en fruitbomen. De vroegere lindenrij is verwilderd.
Bron: Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010
Foto: Kruisbeeld op de binnenplaats (foto: BHIC / Frans van de Pol, 2012)
