Mijn herinnering aan de Fundamenten van het Kasteel
Kasteel en de Fundamenten van Heusden, een Rijmsel
Nadat de oudheidkundigen hun onderzoek hadden voltooid,
werden de opgravingen van het kasteel nog niet dichtgegooid
Het werd een eldorado voor ons jongens en wij werden daarbij door onze fantasie geleid,
wij speelden, om maar iets te noemen, met volle overgave ridders uit
een lang vervlogen tijd
Voor ons edelen, gewapend met een houten zwaard
en een deksel van een oude wasketel als schild
bestreden wij de belagende agressors en werd
er menige slechterik ‘gekild’
De meters dikke fundamenten waren bij ons spel het decor
Het kasteel werd steeds met leeuwenmoed verdedigd en menig keer
ging de vijand, beladen met hoon en groot verlies,
er als een haas vandoor
De voorkeur van ons strijders was het verdedigen van het slot
Er ontstond daarover wel eens ruzie maar meestal werd er vooraf om getost.
Als ik nu de fundamenten hierboven bekijk,
dan moet ik de lezer zeggen;
Wij hadden als spelende kinderen van Heusden
in die jaren een onbezorgde tijd.
Herinnering, herinnering waar drijf je mij elke keer weer heen
Steeds weer terug naar het stadje waar mijn leven eens is begonnen,
naar Heusden waar de zon van mijn jeugd eens scheen.