Het moederhuis van de Dochters der Liefde in Parijs had al voor de oorlogsjaren toegezegd in Tilburg een klooster te zullen vestigen. Sinds 1915 had pastoor Van Iersel van de parochie H. Antonius van Padua aan de Hoefstraat zich ingezet om zusters aan te trekken voor het onderwijs aan meisjes.
Waarschijnlijk door de acties van een lazarist uit Helden-Panningen kwam er uiteindelijk schot in de zaak: in november 1919 kwamen de eerste “Dochters” naar Tilburg vanuit Susteren.
Zij kregen een schamel onderdak in de sacristie aan de Hoefstraat. Maar al spoedig kon een terrein aan het Paduaplein worden aangekocht en nog datzelfde jaar begon de bouw van een klooster naar het ontwerp van architect C.F. van Hoof. In 1920 volgde de bouw van het patronaat, in de twee jaren erna bouwde men de tweede school en de slaapzaal. In 1924 kwam er nieuwbouw voor de bewaar- en naaischool.
In 1973 stopten de zusters met het geven van onderwijs. Het zusterhuis sloot in 1975 en de communiteit verhuisde naar een kleiner huis aan de Ringbaan Oost. Het gebouw is in fasen gesloopt, de kleuterschool het laatst. Op de plaats van het klooster staan nu aanleunwoningen en appartementen.
Het oorspronkelijke klooster vormde met de Mariaschool een langgerekt gebouw van twee bouwlagen. Drie topgevels op onregelmatige afstand bepaalden het karakter van de brede voorgevel. Boven de ingang zat een opvallende erker. De kapel was ‘verborgen’ in het complex opgenomen.
