Van 2006 tot 2017 schreef Henk Beijers als coördinator van de historische werkgroep van de Heemkundekring Schijndel de rubriek 'Historische nieuwtjes' voor het Schijndels Weekblad. Daarin bracht hij zijn lezers op de hoogte van bijzondere archiefstukken die nieuw licht werpen op de geschiedenis van Schijndel.
In 2015 heeft amateur-historicus Henk Beijers aandacht besteed aan enkele attentiestenen die her en der in het dorp zijn neergelegd om voor de Schijndelaren de aandacht te vestigen op een mooi stukje historie van vroegere bezienswaardigheden in de vorm van oude verdwenen gebouwen met een korte kernachtige verklarende tekst.
Inmiddels heeft de gemeente m.m.v. de heemkundekring een ander initiatief genomen door nl. tussen Groeneweg en Kloosterstraat een deel van de in 1936 opgebroken oude tramrails te vereeuwigen voorzien van een serie spoorplaten die vast en zeker de aandacht hebben getrokken van het winkelend publiek. De vraag is alleen….is iedere Schijndelaar zich bewust van de historie die achter elke spoorplaat schuil gaat, want dan pas komt zo’n afbeelding volledig tot z’n recht.
Spoorplaat in kleur
Als je de afbeelding in kleur zou zien springen meer details in het oog die je op de grijstinten van de huidige spoorplaten niet helder kunt zien. We nemen de proef op de som en staan even stil bij de afbeelding die in 1986 is vervaardigd door zuster Godefrida Beijers ter gelegenheid van het 150-jarig jubileum van de congregatie van de Zusters van Liefde van Jezus en Maria Moeder van Goede Bijstand te Schijndel. Een vrij compacte maar uiterst creatief bedachte herinneringsprent waarin de basisprincipes van deze actieve religieuze congregatie, gesticht op 1 november 1836, zichtbaar zijn gemaakt. Een fraai middenpaneel met centraal het wapen van de congregatie met daaronder de tekst ‘Ora et Labora’ ofwel een oproep aan iedere zuster van ‘Bid en Werk’ m.a.w. zoek als religieus een juiste balans tussen het geestelijk leven en je activiteiten binnen de samenleving, waar ter wereld ook.
Voorts de zevenarmige kandelaar als verwijzing naar de joods-christelijke traditie die het christendom kenmerkt en een wereldkaart herinnerend aan de vele zusters die in ontwikkelingsgebieden actief zijn geweest. Naast de kernuitspraken boven het wapen wordt het hele middenpaneel omringd door een hele serie ‘kerndoelen’ die de zusters gedurende hun religieuze leven constant inspireerden om als een getuigenis van geloof, hoop en liefde door het leven te gaan in een Vincentiaanse geest, waarmee bedoeld is de religieuze inspiratie destijds verwoord door Vincentius à Paulo.
Middenpaneel in detail
Enige summiere uitleg verdient het congregatiewapen, een ontwerp van tekendocente zuster Carmela Lambooij t.g.v. het eeuwfeest van de congregatie in 1936. Het wapen is in vieren verdeeld terwijl in het midden een kleiner schild is aangebracht met de beeltenis van de patrones, de Moeder van Goede Bijstand. Het wierookvat verwijst naar een leven van gebed. In het wapen in kleur is het wierookvat in goud afgebeeld op een rood veld. Beide kleuren zijn weer de symbolen van de liefde, waaruit het gebed en de liefdewerken moeten voortkomen. Daarnaast is het regelboek opgenomen op een rood veld, indachtig de bijbelse spreuk ‘Zo gij mij liefhebt onderhoud mijn geboden’. Het horizontale blauwe veld draagt twee gouden bijen die zich richten naar de waterlelie in het onderste groene veld. Dit symboliseert dat de zusters als ‘bezige bijen’ hun ijver, in een geest van geloof moeten richten op naastenliefde en zorg voor de allerarmsten. Het geheel wordt bekroond door een ganzenbloem als zinnebeeld van gehoorzaamheid. In het randschrift staat: ‘Congregatie der Zusters van Liefde te Schijndel opgericht in 1836’.
Dit jaar viert de congregatie haar 180-jarig bestaan en is het Sint Jozefklooster beter bekend als ‘het moederhuis’ een stille getuige van een geïnspireerde kloostergemeenschap die wereldwijd heeft gezaaid en geoogst en achter de schermen nog steeds actief is zij het niet meer voor de medemens in tastbare liefdewerken zoals in het recente verleden. ten slotte….een welgemeend woord van dank en waardering voor alles wat ze met name voor de Schijndelse gemeenschap hebben betekend.
Oorspronkelijke publicatiedatum: 1 april 2016 (nr. 84)