Van 2006 tot 2017 schreef Henk Beijers als coördinator van de historische werkgroep van de Heemkundekring Schijndel de rubriek 'Historische nieuwtjes' voor het Schijndels Weekblad. Daarin bracht hij zijn lezers op de hoogte van bijzondere archiefstukken die nieuw licht werpen op de geschiedenis van Schijndel.
Ter inleiding
Soms krijg je berichten binnen uit onverwachte hoek die je in de eigen archieven nooit ontdekt zou hebben omdat ze er gewoon niet in te vinden zijn. Zo werd ik getipt door Antoon Vissers uit Deurne, evenals ik een fervent historisch onderzoeker, die een serie wonderen op het spoor was gekomen, waarbij ook Schijndelaren betrokken zijn geweest. Alles speelt in de 17e eeuw en het leek me best verantwoord om de serie over de attentiestenen even te onderbreken.
Bedevaartsoord Duffel
Dit dorp aan het riviertje de Nete tussen Antwerpen en Mechelen, o.a. bekend vanwege de geboorte van Cornelis Kiliaen [1530-1607] de schrijver-samensteller van het eerste Nederlandse woordenboek. Maar spectaculairder is dat er op 14 augustus 1637, daags voor de feestdag van Maria Hemelvaart, in een wilg een klein Mariabeeldje werd gevonden. Weldra bleek er een wonderbaarlijke werking van uit te gaan, zodat het dorp ook grote bekendheid kreeg als bedevaartsoord. De geschiedenis van O.L.V. van Goede Wil is destijds beschreven door de Norbertijn Augustinus Wichmans pastoor te Tilburg en deken van Hilvarenbeek.
Binnen de kortste keren was dit bedevaartsoord bekend in binnen- en buitenland.
De genezing van drie Schijndelaren
De geboren Schijndelaar Jan Aerts Dircx, soms van der Eerde genoemd omdat hij in Eerde woonde, huwde op 29 juni 1627 met een zekere Hester Janssen. Jan was een gewezen H.Geestmeester, kerkmeester, borgemeester en schepen van Veghel. Omstreeks 1638 werd Hester overvallen door een zware ziekte die leidde tot een ernstige vorm van kreupelheid, zodat ze zich continu met krukken moest voortbewegen. Diverse bezoeken aan verschillende doktoren leverde niets op.
Op ’n dag besloot zij het miraculeuze beeld van de Moeder Gods ofwel Onze Lieve Vrouw van Goede Wil in Duffel te gaan bezoeken. Op 1 juli 1640 rond vier uur in de namiddag reed Cornelis Marcelissen met zijn hoogkar naar het huis in Schijndel om Hester op te halen en vervolgens naar Duffel te rijden. Daar aangekomen werd Hester uit de hoogkar gehesen, raakte de Duffelse grond en voelde onmiddellijk een bijzondere pijn in haar lichaam opkomen, haar heupen trokken zich samen en het leek erop alsof haar been als het ware werd uitgerekt en langer begon te worden. Met alle moed die in haar was liep ze, wenend van blijdschap, tussen enkele honderden bedevaartgangers door naar de kapel. Dat was op de feestdag van Maria Visitatie [2 juli]. Ze offerde haar krukken ten teken dat ze plotseling genezen was en kon gezond en wel naar Schijndel terugkeren!
Een zekere Christiaan Rovers uit Schijndel werd vanaf oktober 1641 geplaagd door een ernstige aandoening aan zijn rechterbeen. Daarin openbaarde zich een serie kleine open wonden, die uitgroeiden tot een groot gat. Hij leed vreselijke pijnen. Enige tijd later besloot hij dokter Rombout te raadplegen die in het Slangsken woonde te ’s-Hertogenbosch, maar die verklaarde, tot bittere teleurstelling van Christiaan, de grote open wond als ongeneeslijk. Vanwege dreigend levensgevaar werd ook hij naar Duffel gebracht op 2 juli 1642 met zijn open been. Na allerlei smeekbeden voor het Mariabeeld van Duffel aanvaardde hij de terugtocht en onderweg voltrok zich de wonderbaarlijke genezing!
Ten slotte de weduwe Margriet Joossen op de Locht onder Wijbosch. Ze was al zeven jaren bedlegerig zonder enig uitzicht op genezing en leed ondraaglijke pijnen in al haar ledematen. Ze kon zelfs het aanraken van haar slaaplaken niet verdragen, Haar hele lichaam leek te vergroeien en op te zwellen. Ze liet zich ten einde raad, maar optimistisch over een mogelijke genezing, door enkele dorpsgenoten naar Duffel vervoeren. Eenmaal bij de kapel aangekomen op 2 juli 1643, knielde ze neer voor het Mariabeeld en bad in stilte tot de Moeder Gods. Tijdens het gebed voelde ze een beduidende verlichting door haar hele lichaam stromen tot diep in haar heupen. Wonder boven wonder stond ze op en liep volkomen gezond de kapel uit, haar krukken achterlatend.
PS: of alles op waarheid berust….wie zal het zeggen!
[Bron: Het wonderboek van Duffel blz.190 in: Geschiedenis van Zijtaart; mondelinge informatie van Hans vd Broek uit Deurne die destijds het mirakelboek van Duffel heeft ingezien]
Oorspronkelijke publicatiedatum: 11 december 2015 (nr. 82)